Will you miss me when I burn....

Μουσική: Soulsavers with Mark Lanegan
Εικόνες: πίνακες του Edward Hopper
(και ο τελευταίος του David Hockney)

Πάντρεμα: Squarelogic


when you have no one
no one can hurt you

in the corners
there is light
that is good for you
and behind you
I have warned you
there are awful things

will you miss me
when I burn
and will you eye me
with a longing
it is longing
that I feel
to be missed or to be real
when you have noone
no one can hurt you

will you miss me
when I burn
and will you close
the others eyes
it would be such a favour
if you would blind em
there is absence
there is light
there are woes
healed and bound
will you miss me
when I turn around

when you have no one
no one can hurt you

Περί γρίππης...

Μεγάλη επιτυχία της Επιτροπής Πανδημίας και των διαφόρων συμβουλίων των "σοφών" που-6 μήνες μετά την έναρξη της συζήτησης και της 'ενημέρωσης"-το 90% του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού δηλώνει απρόθυμο να εμβολιαστεί!
Με τις διαφοροποιήσεις,τις παλινωδίες και τα "φάλτσα" τους,συχνά υποψιάζομαι υποκινούμενα στη βάση τους από καριερίστικους ανταγωνισμούς,και την έλλειψη ενός πυραμιδωτού συστήματος διάχυσης υπεύθυνων πληροφοριών προς τον ιατρικό κόσμο κι από κει,εκμεταλλευόμενοι την υψίστης σημασίας σχέση εμπιστοσύνης καθενός με "τον γιατρό του"(άσχετα από ειδικότητα),προς το ευρύ κοινό,επέτρεψαν να ανθήσουν κάθε λογής θεωρίες συνωμοσίας και να αντιμετωπίζει ο κόσμος εξαιρετικά δύσπιστα την αναγκαιότητα του μαζικού εμβολιασμού.
Αναγκαιότητα που δεν υπαγορεύεται τόσο απ την επικινδυνότητα της λοίμωξης σε ατομικό επίπεδο,όσο απ το ενδεχόμενο-λόγω της τεράστιας μεταδοτικότητας του Η1Ν1-να καταρρεύσουν μαζικά καίριες δομές της κρατικής μηχανής και να υπάρχει ταυτόχρονα ένας δυσανάλογα μεγάλος αριθμός ασθενών που να χρήζουν νοσηλείας στις ήδη ελλειματικές ΜΕΘ,με τραγικές συνέπειες για αρκετές ζωές.

Ο ανομολόγητος φόβος αρκετών γιατρών είναι απώτερες επιπλοκές από την συνεχή διέγερση του ανοσολογικού συστήματος,ειδικά στα παιδιά,του τύπου των αυτοάνοσων αντιδράσεων,είτε μιλάμε για την πολυνευροπάθεια του Guillain Barre, είτε για σακχαρ.διαβήτη τύπου 1 είτε αλλα αυτοάνοσα νοσήματα.
Και δυστυχώς,οι κλινικές μελέτες των 1000 ατόμων με 3-4 μήνες follow up που υπάρχουν σήμερα δεν μπορούν να προδικάσουν τι θα συμβεί όταν εμβολιαστούν 4 εκατομ.άνθρωποι!Υπάρχει μόνο η χρήσιμη εμπειρία της ασφάλειας των εμβολίων της εποχικής γρίππης που γίνονται κάθε χρόνο,αν κι αυτά αφορούν συνήθως ηλικιωμένους και ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού.Απ την άλλη βέβαια,και η έκθεση στον ιό καθαυτό συνιστά μια πολύ εντονώτερη αντιγονική διέγερση που κανείς δεν ξέρει πως θα αλληλεπιδράσει με το γενετικό/ανοσολογικό προφιλ του καθενός.Οφείλει λοιπόν κανείς να ζυγίσει την επικινδυνότητα του εμβολίου που υπολογίζεται σε 1 προς 1 εκατομύριο με την επικινδυνότητα της λοίμωξης που είναι μεταξύ 1:1000 και 1:10.000,λαμβάνοντας υπόψιν του οτι απώτερες αλληλεπιδράσεις μπορεί να υπάρξουν και από οποιαδήποτε ήπια λοίμωξη κι όχι φυσικά μόνο απ τα εμβόλια!
Πάντως αν θέλει η ηγεσία του Υπ.Υγείας να αναστρέψει μεμιάς το κλίμα δεν έχει παρά να θυμηθεί τον...Καποδίστρια:αρκεί να πει οτι αυτή τη στιγμή υπάρχει ενας πολύ περιορισμένος αριθμός εμβολίων,που δεν επαρκεί καν για τις ομάδες προτεραιότητας, για να δημιουργηθεί άμεσα τεράστια και επιτακτική ζήτηση!
Ενδιαφέρουσες πληροφορίες θα βρείτε και εδώ,για να μην κάνω παραπομπή σε επιστημονικά sites...

Και κάτι πολύ όμορφο...

Για τους πατέρες που μας δίδαξαν...
για τους πατέρες που θάπρεπε να γίνουμε...

Ας φάμε τις σάρκες μας!

του Ηλ.Μακρή,απ την Καθημερινή....

"Αναδιανομή" ισχυρίζεται η Κυβέρνηση για την έκτακτη φοροεπιδρομή στις επιχειρήσεις και την "μεγάλη" ακίνητη περιουσία.
"Γιατί εμάς κι όχι τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους ελεύθερους επαγγελματίες" απαντά σαν το αντιπαθητικό καρφί της τάξης ο πρόεδρος του ΣΕΒ.
Μην ξεχνάμε όμως οτι οι επιχειρήσεις είχαν εξαιρεθεί απ΄την αναδρομική φοροεπιδρομή του Παπαθανασίου,την οποία πληρώνουν μόνο τα φυσικά πρόσωπα.Απ την άλλη καθένας έχει δικαίωμα να γνωρίζει εκ των προτέρων τους κανόνες του παχνιδιού
ώστε να μπορεί να κάνει τους υπολογισμούς του σε ποιό βαθμό τον συμφέρει να δραστηριοποιείται,πόσο μπορεί ν'ανοιχτεί επαγγελματικά,να κάνει προσλήψεις κλπ.
Πρόσθετος φόρος στη "μεγάλη" ακίνητη περιουσία και ενώ ήδη φέτος θα πληρωθεί 2 φορές το ΕΤΑΚ.
Με τις αντικειμενικές αξίες κοντά πλέον στις εμπορικές,όπως αυτές είχαν προσδιοριστεί ΠΡΙΝ την Κρίση,και άρα συχνά εντελώς θεωρητικές στην παρούσα συγκυρία,η "μεγάλη" ακίνητη περιουσία δεν είναι και τόσο μεγάλη.Συχνά μπορεί να είναι ένα μόνο κληρονομημένο ερειπωμένο διατηρητέο ή ένα οικόπεδο σε καλή περιοχή,δηλ.ακίνητα τα οποία έχουν μεν μια θεωρητική αξία,αλλά στην ουσία δεν αποδίδουν εισόδημα στον ιδιοκτήτη τους.
Άρα η αναδιανομή γίνεται υπέρ των 'φτωχών και αδυνάτων" ή υπέρ των φορτωμένων σε μαύρο χρήμα φοροφυγάδων που καραδοκούν ν'αρπάξουν "φιλέτα" που δεν θα μπορεί να συντηρήσει λόγω των συνεχών φορολογ.βαρών ο ιδιοκτήτης τους?

"Ψίχουλα" φωνασκεί απ την άλλη η Αριστερά,"ένα κουλούρι την ημέρα" εικονογραφεί,λαικίζοντας το ύψος του επιδόματος αλληλεγγύης.
Αποσιωπά βέβαια το γεγονός ότι ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι απ τα "πλατιά λαικά στρώματα"για τα οποία κόπτεται φέρουν ατομική ευθύνη για την παρούσα κατάσταση
(τους):ουδέποτε κοπίασαν για να διακριθούν σε κάτι,είτε να πιάσουν ένα καλό επάγγελμα είτε να διακριθούν σε όποια δουλειά κάνουν,απαξιούν να κάνουν διάφορες δουλειές που "πληρώνουν" αλλά δεν τις θεωρούν αντάξιες τους και προτιμούν να σπαταλούν την μέρα τους στις καφετέριες και να εισπράττουν επιδόματα ανεργείας και γονεικές ενισχύσεις παρά να εργαστούν έστω σε μη glamorous απασχολήσεις.Πριν από 20-30 χρόνια ακόμα και απόφοιτοι της Ιατρικής ή της Νομικής θα δούλευαν προσωρινά σε οικοδομή για να βγάλουν τα έξοδά τους μέχρι να βρουν τον επαγγελματικό τους δρόμο.Σήμερα,ημιαγράμματοι απόφοιτοι Λυκείου προσβλέπουν μόνο στο αραλίκι του ευρύτερου Δημόσιου τομέα,έχοντας επίγνωση οτι στον απαιτητικό ιδιωτικό δύσκολα θα τα βγάλουν πέρα,και πάντως όχι δίχως να ξεβολευτούν.
"Να πληρώσουν οι πλούσιοι" απαιτεί το ΚΚΕ,λες και θα υπάρχουν πολλά κορόιδα να συνεχίσουν να παραμένουν και να εργάζονται σκληρά στην χώρα εφόσον πάμε 60 χρόνια πίσω.Λησμονά ΄επίσης το γεγονός οτι σε μια χώρα που ο συνολικός πλούτος μειώνεται,σε μια χώρα που παράγει ελάχιστα και που δεν είναι καθόλου ανταγωνιστική,η τακτική αυτή δεν θα κάνει τους φτωχούς πλουσιότερους:θα κάνει τους πάντες φτωχούς!
Σε αναλογία με την χριστιανική παραβολή η Αριστερά απαιτεί διαρκώς" τζάμπα ψάρια"αντί να προωθεί την κουλτούρα του "να μάθουμε να ψαρεύουμε".Καλό είναι να υπάρχει αλληλεγγύη σε περιόδους κρίσεων,να μην ξεχνάμε όμως οτι η Κρίση στην Ελλάδα είναι κατά βάση δικό μας δημιούργημα:των πολιτικών που σπατάλησαν και καταλήστευσαν τα κοινοτικά πακέτα σε ψηφοθηρικό εναγκαλισμό με τους 'επαγγελματίες οπαδούς" τους,της ακύρωσης κάθε αξιοκρατίας και της υιοθέτησης της λογικής της ήσσονος προσπαθείας,από τις δημόσιες υπηρεσίες ως,δυστυχώς,και τα σχολεία και τα πανεπιστήμια,με τις ευλογίες βέβαια 'των προοδευτικών δυνάμεων",της επικράτησης του νόμου των ισχυρών συντεχνιών σε βάρος του κοινωνικού συνόλου (δείτε την στήριξη στους βασιλικά αμειβόμενους συνδικάλες του ΟΛΠ για να μην αποκτήσουν ξαφνικά ανταγωνισμό),και άρα ,ως τέτοια,απαιτεί ρήξη με το βόλεμα για να ξπεραστεί,και πάντως όχι μια από τα ίδια...Αλλιώς τα επιδόματα αλληλεγγύης σε λίγο δεν θα έχουν απο που να αντληθούν και θα ξυπνήσουμε σύντομα από
τον αριστερόστροφο,"προοδευτικό" μας ύπνο οριστικά χρεωκοπημένοι..".Έχοντες" και μη...

Ασυνήθιστες αλήθειες

Για να μην ξεχαστούν κάποιες μεγάλες αλήθειες ,απ'αυτές που σπάνια γράφονται σε εφημερίδες(από τη χθεσινή Καθημερινή)

Χρήστος Γιανναράς:

Η στοιχειώδης λογική λέει: Δεν γίνεται να είμαστε και καταχρεωμένοι και ελεύθεροι. Να έχουμε δεσμεύσει τρεις ή τέσσερεις γενιές μετά από μας με κρατικά χρέη, και όμως να απολαμβάνουμε κρατική ανεξαρτησία, πολιτικές ελευθερίες, εδαφική ακεραιότητα. Δεν γίνεται, είναι εκ των πραγμάτων αδύνατο.

Οποιος χρωστάει λίγα, είναι δεσμευμένος. Οποιος χρωστάει πολλά, είναι υποτελής. Οι δανειστές του ή τα αφεντικά των δανειστών του, του κρατάνε το δελτίο τροφίμων. Δεν έχει περιθώριο να αρνηθεί τίποτα, δεν έχει μερτικό στην αξιοπρέπεια. Είτε άτομο είτε λαός. Δεν γίνεται να χρωστάει η χώρα τριακόσια δισ. και όμως να απολαμβάνει ανεξαρτησία, πολιτικές ελευθερίες, εδαφική ακεραιότητα.

Ετσι ίσως εξηγείται γιατί προωθήθηκε μεθοδικά να γίνει πρωθυπουργός ο πολιτικός που, ως προπαγανδιστής του Σχεδίου Ανάν, είχε δώσει έμπρακτο δείγμα για το πώς αντιλαμβάνεται την ευθύνη διαχείρισης ελληνικών κοιτίδων πολιτισμού. Και γιατί τώρα ανέλαβε ο ίδιος το υπουργείο Εξωτερικών με αναπληρωτή τον συγκεκριμένο εκλεκτό του.

Η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων (που εφευρέθηκε για να αποκλειστεί θεσμικά η αυθαιρεσία των κομματικών απολύσεων) αποδείχθηκε το ειδεχθέστερο κοινωνικό έγκλημα από την ίδρυση του ελλαδικού κράτους: Δημιούργησε ένα κράτος ραστώνης, ατομικού βολέματος, χυδαίας ιδιοτέλειας. Παρέδωσε τη διαχείριση της συλλογικότητας στους παραιτημένους από φιλοδοξίες. Οι δημιουργικοί Ελληνες ή μαραζώνουν ή φεύγουν.

Στεφ.Κασιμάτης:
Στη ρίζα των προβλημάτων που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα, από την εξαχρείωση της δημόσιας παιδείας ώς την υπέρμετρη διόγκωση του δημόσιου χρέους, βρίσκεται η ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς στην πολιτική και κοινωνική ζωή.

και Νίκος Ξυδάκης περί παιδείας:
"Το μέγα ζητούμενο είναι να αποκτήσουν τα παιδιά γλωσσικό αίσθημα, να συνδέσουν το κείμενο που διδάσκεται με τη γλώσσα που μιλάνε, να δώσουν ονόματα στη σκέψη τους, στα αισθήματά τους... Κάθε χρονιά βλέπω ότι μπορώ να προσφέρω λιγότερα. Και κανείς δεν μου ζητά να είμαι καλύτερος, κανείς δεν αξιολογεί την εργασία μου, ο θεσμός του επιθεωρητή έχει καταργηθεί, οι σχολικοί σύμβουλοι δεν έχουν αποφασιστικό ρόλο, η επιμόρφωση είναι ανύπαρκτη ή μαϊμού, οι καθηγητές βαριούνται ή απλώς είναι ανεπαρκείς...
Οι απόφοιτοι των λυκείων έξι χρόνια αποστήθιζαν μόνο εξεταστέα ύλη. Και τώρα ανακαλύπτουν εμβρόντητοι ότι η γνώση δεν ήταν ποτέ στα SOS."

Κανένα περαιτέρω σχόλιο...

Της διαδοχής το κάγκελο....

Όπως ένας δεσποτικός πατέρας αφήνει το στίγμα του στην αναποφασιστικότητα και αδράνεια της οικογενείας του για πολύ μετά αφότου εκλείψει,έτσι και η αδιαμφισβήτητα ηγετική προσωπικότητα του ιδρυτή της Ν.Δ. την μετέτρεψε για πάντα σ'ενα κόμμα αταβιστικά καταδικασμένο στην αναζήτηση του επόμενου Μεσσία.
Αντί να προβληματιστούν ειλικρινά και γόνιμα πως στο καλό καταφεραν την παντοδυναμία του 2004 να την μετατρέψουν στην ηχηροτερη ήττα της ιστορίας τους (και από ποιόν αντίπαλο...) και να συνάγουν πολύτιμα για το μέλλον συμπεράσματα και διδαχές,η (έμπλεη ανακούφισης) ανακοίνωση της παραίτησης του ηττηθέντος αρχηγού έθεσε άμεσα σε λειτουργία τους μηχανισμούς προσωπικής προβολής και πλασαρίσματος,υπερπηδώντας το αναγκαίο στάδιο ενδοσκόπησης.

Οι επίδοξοι δελφίνοι έσπευσαν να δηλώσουν υποψηφιότητες προλαμβάνοντας ίσως κάποιον άλλο που θα μπορούσε να αναδειχθεί μέσα από γόνιμες ζυμώσεις,και τα στελέχη δίχως τωρινές ηγετικές φιλοδοξίες έσπευσαν να ποντάρουν όπου θεωρούν επικρατέστερη την επικράτηση σε συνδυασμό με την επίτευξη των προσωπικών τους ανταλλαγμάτων.Μόνη τους έννοια τα διαδικαστικά ιδίως σχετικά με το ποιοί τελικά θα ψηφίσουν.Όποιοι θεωρούν οτι μειονεκτούν στον τομέα των εσωκομματικών μηχανισμών επιδιώκουν διεύρυνση του εκλεκτορικού σώματος ποντάροντας στα ώριμα κριτήρια με τα οποία ψηφίζει συνήθως το πόπολο:χαμόγελο,σκηνική παρουσία,στομφώδης λόγος άνευ συγκεκριμένων δεσμεύσεων,image.Μόνη τους έννοια η αναρρίχηση στη θέση του "Θεού",του έχοντος το Αλάθητο,τουλάχιστον μέχρι την επόμενη ήττα...
Κι έτσι οι δύσμοιροι θαμώνες του κεντροδεξιού χώρου,αλλά και όλοι οι πολίτες αυτής της χώρας που κατανοούν την αναγκαιότητα ύπαρξης μιας σοβαρής και συντεταγμένης Αντιπολίτευσης κάθε φορά,ως ένα αναγκαίο ερέθισμα για την καλύτερη λειτουργία της Κυβέρνησης καλούνται να διαλέξουν ανάμεσα σε εμφανώς ανεπαρκείς και οπωσδήποτε καθόλου ανανεωτικές λύσεις.

Υπάρχει κανείς που θα έβλεπε το φαβορί της κούρσας σε θέση ανώτερη από προισταμένη τοπικού supermarket αν διέθετε διαφορετικό επώνυμο?σε τι έχει διακριθεί η κυρία ώστε να διεκδικεί την αρχηγία της ΝΔ?από τότε που πήρε το οικογενειακό χρίσμα(δεδομένου ότι οι άρρενες κληρονόμοι ήταν ακόμα μικροί σε ηλικία) πολιτεύεται αξιοποιώντας τους μηχανισμούς του πατρός,μεριμνώντας αποκλειστικά για την προσωπική της προβολή,προσεταιριζόμενη αυτούς ακριβώς τους ισχυρούς που ο κόσμος έχει σιχαθεί να τον εκμεταλλεύονται,δίχως καμία ουσιαστική συνεισφορά στην ιδεολογία και την ατζέντα του κόμματος.Και μόνο το γεγονός ότι συνεχίζει με το συναισιθηματικά φορτισμένο επώνυμο του δολοφονηθέντος συζύγου και όχι με το πατρογονικό της ή/και αυτό του νέου συζύγου δείχνει οτι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα:κανείς δεν αποποιείται ενα πετυχημένο brandname.
Για τον αγαπημένο του ιστολογίου,κ.Αβραμόπουλο το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι οτι δεν εμφανίσθηκε τώρα πρόσφατα ως πολλά υποσχόμενος ευρωπαιστής:στα 18 χρόνια που μεσολάβησαν πρόλαβε να δικαιώσει πλήρως τον Πάγκαλο,αποδεικνυόμενος όχι μόνο 'ένα πουκάμισο αδειανό",αλλά και ενα πολύ επικίνδυνο τέτοιο,διατεθειμένο να παίξει οποιονδήποτε ρόλο(και για οποιονδήποτε....)θα μπορούσε να τον εκτοξεύσει στην κορυφή.
Παρά το ότι έσπευσε να κατοχυρώσει "οτι εμείς τουΛάχιστον δεν κλέψαμε", αποδείξεις αμοραλισμού έχει δώσει πολλές,απ την διάλυση του κόμματός του στον τηλεοπτικό αέρα δίχως να έχει προηγουμένως ενημερώσει ή συναποφασίσει με τα στελέχη του,μέχρι την πανηγυρική υπογραφή συλλογικής συμβάσεως με την ένωση των νοσοκομειακών γιατρών και την εντός μηνός εν κρυπτώ αθέτησή της κατά την κατάθεση του σχετικού νομοσχεδίου προφασιζόμενος οτι η κρίση ήταν βαθύτερη απ΄ όσο γνώριζε ενα μήνα πριν ή την επίσης εν κρυπτώ παράδοση της πρωτοβάθμιας υγείας στα μεγάλα συμφέροντα του χώρου με διάταγμα που προώθησε για υπογραφή 2 μέρες πριν τις εκλογές(είχε ήδη αποπειραθεί να το πράξει άλλες 2 φορές εξίσου ύπουλα,υποβάλλοντας το στα θερινά τμηματα της Βουλής και ενώ υποτίθεται οτι βρισκόταν σε διαβούλευση).Θα συζητηθεί επίσης αρκετά απ'ότι λέγεται η απευθείας παραγγελία 8 εκατομ.δόσεων του εμβολίου για την γριππη Η1Ν1 πάλι λίγες μέρες πριν τις μοιραίες εκλογές και ενώ οι ειδικοί είχαν καταλήξει οτι θα αρκούσαν περίπου οι μισές.
Ο τρίτος υποψήφιος δεν βρέθηκε αρκετά σε κυβερνητικό πόστο για να μας έχει δώσει τέτοια δείγματα.Γόνος γνωστών οικογενειών,με πτυχίο από ηχηρό Πανεπιστήμιο και ισχυρά ερείσματα στην στενά αλληλουποστηριζόμενη ¨μαφία" του νομού του,δεν έχει ουσιαστικά εργαστεί κι αυτός ποτέ,ενώ στα μείον του καταγράφεται όχι μόνο η αποτυχημένη τροχιά του πολιτικού σχηματισμού που δημιούργησε αλλά και το ότι τα τότε στελέχη του δεν επέλεξαν να σταθούν πλάι του και τώρα.Προς τιμήν του,είναι ο μόνος που έθεσε ουσιαστικά το θέμα του ιδεολογικού και πολιτικού επαπροσανατολισμού του κόμματος ως αλληλένδετο με την εκλογή του αρχηγού.Δεν εγγυάται κι αυτός όμως την ρήξη με τα φέουδα και την επετηρίδα του κόμματος.
Για τον γραφικό λαικιστή 4ο υποψήφιο δεν χρειάζεται να ξοδέψω φαιά ουσία καθώς η υποψηφιότητα του εξυπηρετεί προσωπικές του στρατηγικές τοπικής εμβέλειας.

Είναι σαφές λοιπόν,οτι ενώ οι νεοδημοκράτες ψάχνουν τον επόμενο Μεσσία που θα τους οδηγήσει και πάλι στο έπαθλο της Νίκης,ήτοι τον κρατικό κορβανά,έχουν χάσει την μεταστροφή της κοινωνίας που δε μένει πια περιορισμένη σε πατροπαράδοτα κομματικά στεγανά αλλά ταλαντώνει όλο και πιο βίαια και ανυπόμονα το εκκρεμές της Εξουσίας,αναζητώντας,επιτέλους,έναν άξιο κήνσορά της...Κι αφού οι πορφυρογέννητοι φορείς του "κληρονομικού χαρίσματος" αποδεικνύονται ανεπαρκείς ο ένας μετά τον άλλον,θ'ανοίξει ο δρόμος για μια εκ βάθρων αλλαγή του στάσιμου,εδώ και 50 χρόνια,πολιτικού σκηνικού.

Γνήσια Τέχνη με Άμμο...

Η Ξένια Σιμόνοβα,εξ Ουκρανίας,κερδίζει το 'Ουκρανία έχεις ταλέντο"
Με χέρια που πετούν σαν πουλιά,ζωντανεύει την τραγική ιστορία της χώρας της,εικονογραφώντας στιγμιότυπα απ τη ζωή ενός νέου ζευγαριού καθώς η ανέφελη προοπτική της σκιάζεται απ τα γερμανικά βομβαρδιστικά.Η Ουκρανία έχασε στον Β Παγκ.Πόλεμο το 1/4 του πληθυσμού της,και η Σιμόνοβα αποτείνει συγκινητικό φόρο τιμής με τους μαγικούς μετασχηματισμούς των εικόνων της,που μιλούν-σε παγκόσμια γλώσσα-για τα αιώνια της Ζωής ζητήματα:τον Έρωτα,την ελπίδα,το θάνατο,την απώλεια,την Γέννηση,τον Πόλεμο και την Ειρήνη.
Απλά υπέροχο...

Ο Ευλογημένος Αρχηγός....

Ποιός να το έλεγε,εκείνο το μακρινό καλοκαίρι του 90...όταν ο Παύλος Γιαννακόπουλος,που πλήρωνε ακόμα πανάκριβα "δίδακτρα" ως παράγοντας,αποφάσιζε να δώσει κοντά 100 εκατομύρια και να διαλύσει το ιστορικό τμήμα πόλο για χάρη ενός 16 χρονου μαθητή από την Γλυφάδα.Οι 'εσωκομματικοί του αντίπαλοι" έμελλε να του το χτυπάνε σαν σκάνδαλο μέχρι να έρθει το παλλιροιακό κύμα των τίτλων και να τους πνίξει...
Το λεπτό παλικαρράκι με το φαρμακερό "χέρι" βρέθηκε αναγκαστικά στα βαθιά ελλείψει αληθινής ποιότητας στην τότε ομάδα,πήρε πολύ νωρίς φανέλα βασικού και άρχισε να ζυμώνεται στον ρόλο που η Μοίρα του επεφύλασσε.Η έλευση ολοένα και μεγαλύτερων ονομάτων στην ομάδα βοήθησε και τον ίδιο να γίνεται καλύτερος παίκτης,αίροντας τις δυσβάστακτες προσδοκίες απ τους δικούς του μόνο ώμους,με τις επιτυχίες να έρχονται ακριβώς την ώρα που έπρεπε,λίγο πριν η απογοήτευση και η εσωστρέφεια αρχίσουν να κατατρώνε την ομάδα.
Γιατί τελικά,οι πολύ μεγάλες καριέρες,εκτός από ταλέντο και δουλειά,χρειάζονται 2 ακόμα δυσεύρετα συστατικά:Τύχη και σωστή Κρίση...
Η τύχη έγκειτο στο ότι η μπασκετική ωρίμανση του αρχηγού,σε νεαρή μάλιστα ηλικία,συνέπεσε με την καρποφορία, επιτέλους, των κόπων των Γιαννακοπουλέων σε τίτλους, που τους παρακινούσε σε ολοένα και νέες επενδύσεις χτίζοντας τελικά στα χρόνια του Ομπράντοβιτς μια Αυτοκρατορία που όμοιά της δεν έχει γνωρίσει ο ελληνικός αθλητισμός.
Η σωστή κρίση εκδηλώθηκε για 1η φορά το καλοκαίρι του 97(αν δεν κάνω λάθος),όταν ο διόσκουρός του Νίκος Οικονόμου" εκβιαζοντας" τον Παύλο γα μερικά εκατομύρια παραπάνω γύρισε την πλάτη του στο πεπρωμένο του,καταστρέφοντας ουσιαστικά την καριέρα του.
Ο Φράνκι,που ακολουθούσε στις διαπραγματεύσεις,τήρησε διαφορετική στάση και έμελλε να δικαιωθεί πλουσιοπάροχα,και υλικά,και-κυρίως-από πλευρά δόξας και τίτλων.Την ίδια εμπιστοσύνη στους διοικούντες έδειξε σε κάθε ανανέωση του συμβολαίου του και αυτοί του το ανταπέδωσαν χαρίζοντάς του μεγάλα συμβόλαια και όταν πια ο αγωνιστικός του ρόλος στην ομάδα ήταν πια περιορισμένος.Στο πλευρό του τεράστιου Ομπράντοβιτς όμως,είχε σφυρηλατήσει έναν διαφορετικό,πολύ πιο σημαντικό ρόλο,αυτόν της ζωντανής Ιστορίας του Παναθηναικού,του αληθινού Ηγέτη που συνόψιζε το πνεύμα αυτής της Ομάδας,του εμψυχωτή αλλά και του θρύλου που δεν είχε πρόβλημα να μπεί μόνο για 5 λεπτά "βρώμικης" δουλειάς,δίνοντας το μέτρο και στους νεώτερους συμπαίκτες του,Και εδώ ανιχνεύεται η σωστή κρίση του ανθρώπου Αλβέρτη:άλλοι στη θέση του θα δυσανασχετούσαν για την αγωνιστική τους απραξία,θα αρνούνταν να υποβληθούν στην βάσανο της προετοιμασίας και των προπονήσεων μόνο για να παίζουν αραιά και πού 3λεπτα...ο Φράνκι αποδέχτηκε μεγαλόθυμα τον ρόλο του και δεν δισταζε όταν καλούνταν να προσφέρει και στο παρκέ,να παίξει κάποια λεπτά "σκυλίσιας" άμυνας περιμένοντας την ευκαιρία για το trademark σουτ του...
Η ανταμοιβή του εξαιρετικά πλουσιοπάροχη:25 τίτλοι,μεταξύ αυτών και 5 ευρωπαικά κύπελλα,καθολική αναγνώριση,δόξα και χρήμα...Κυρίως όμως η ηθική αναγνώριση απ τους συμπαίκτες του που εκδηλώθηκε με των ωραιότερο τρόπο με το επίμονο κάλεσμα του διαδόχου του Δημ.Διαμαντίδη να σηκώσουν μαζί το πέμπτο Ευρωπαικό,στην O2 Arena του Βερολίνου.

Κορυφαία στιγμή για έναν αληθινά Ευλογημένο αθλητή...μέχρι το σημερινό σούπερ τιμητικό Αντίο που θα κάνει και τον Μήτσο,τον Bill και τ'άλλα παιδιά να ονειρεύονται την δική τους αντίστοιχη βραδιά.Έτσι χτίζονται και διατηρούνται οι μεγάλες Ομάδες...

Επίφαση Δημοκρατίας η Τελετή παράδοσης....

του Ηλ.Μακρή απ την Καθημερινη

Μια μέρα έμεινε για να ολοκληρωθεί η διαδικασία παράδοσης της Εξουσίας στο νέο "εκλεκτό".Προσέξτε,σκοπίμως δεν γράφω 'εκλεγμένο" αφενός γιατί οι εκλογές δεν έγιναν ακομα,αφετέρου διότι η επιλογή από τα Αφεντικά (εγχώρια τε και εξωχώρια...) έχει γίνει προ πολλού.Απομένει η τυπική επικύρωσή της από τους "πολίτες" δια της ψήφου τους ώστε να παραμένει η κατευναστική ψευδαίσθηση της επιρροής,της συμμετοχής στην "δημοκρατία" και ο "εκλεκτός" να καταστεί και "εκλεγμένος".

θα πρέπει να έχω παρακολουθήσει (με άλλοτε άλλο ενδιαφέρον) κοντά 30 χρόνια προεκλογικών εκστρατειών.Πάντα οι έχοντες την Εξουσία,κορεσμένοι ή/και κουρασμένοι μετέρχονταν οποιουδήποτε μέσου(διατυμπάνιση έργου,εκμετάλλευση κρατικών ΜΜΕ,προσπαθεια 'εξαγοράς" εξαρτημένων εργασιακά ψηφοφόρων κλπ) για να διατηρηθούν σ'αυτήν και οι διεκδικώντες υπόσχονταν μετεκλογικούς παραδείσους με πιασιάρικα σλόγκαν όπως "Αλλαγή","Εκσυγχρονισμός"(άσχετα αν οι υποσχέσεις τους υπονομεύονταν πάντα από την παραλαβή της ..... παραδοσιακά "καμμένης γης").Δεν θυμάμαι πάντως άλλη φορά υποψήφιο να κάνει μια εντελώς αγέλαστη προεκλογική εκστρατεία με βασικό σύνθημα το πόσο πιο υπεύθυνα θα μας αφαιμάξει μετεκλογικώς...γεγονός που ενισχύει την υποψία μου οτι η χρεωκοπία ειναι ήδη εδώ.Σαν μια παρωδία του Ουίνστον Τσώρτσιλ ο Πρωθυπουργός μας υποσχέθηκε 'υπεύθυνα" "αίμα και πόνο",προσπερνώντας βέβαια την προφανή ένσταση του γιατί ο κόσμος να εμπιστευτεί ξανά κάποιον ο οποίος 5,5 χρόνια δεν έκανε τίποτε για να μην φτάσουμε σ'αυτό το σημείο.
Βλέποντας όμως στιγμιότυπα από τη χθεσινή επικοινωνιακή "παράσταση" στην Ηλιούπολη βεβαιώθηκα οτι-ακόμα και τώρα-ο τύπος δεν έχει καταλάβει τίποτε και (νομίζει οτι..)μας δουλεύει:
ερωτηθείς κατά πόσο το "δραστικό φάρμακο" που προτείνει μπορεί να είναι ανεκτό απ τους χαμηλόμισθους και τους επί ξύλου κρεμάμενους νέους,ο κ.Καραμανλής ύψωσε τα χέρια για να προσδιορίσει τους "υψηλόμισθους" και κατεβάζοντας τα,τα άνοιξε διαγράφοντας μια αποφασιστική οριζόντια γραμμή που συνόδευε τη λέξη "πάγωμα",προτού τα χαμηλώσει για να προσδιορίσει τους "χαμηλόμισθους",για να τα τείνει μετά προς τα μπρός σα νάδινε ένα δώρο,εν προκειμένω κάποιο απροσδιόριστο "βοήθημα",λες και η κατάσταση της Οικονομίας οφείλεται στις υπερβολικές αυξήσεις των "υψηλόμισθων"...
Σαν διάγγελμα σε κωφούς,η ικανότητα του στη Γλώσσα του Σώματος υπερτονίστηκε τόσο ώστε η Εικόνα να υποκαθιστά πλήρως τον Λόγο,για να εντυπωθεί στο ασυνείδητο των ψηφοφόρων το ¨μήνυμα" του αποφασιστικού και υπεύθυνου Ηγέτη.Κι όμως η ίδια αυτή Εικόνα του ασφυκτιώντος στο τεράστιο άψογο κοστούμι του υπερσιτισμένου "Μπούλη", εικονογραφούσε με ανατριχιαστική ενάργεια μια 5ετία ράθυμης και "καλοσιτισμένης" εικονικής διακυβέρνησης,της οποίας η κύρια παρακαταθήκη αν δεν είναι η Χρεωκοπία της χώρας,θα είναι η ανάδειξη-επιτέλους- του Γιωργάκη πρωθυπουργού.
Ναι, νιώθω θυμό για την κατασπατάληση της ηχηρής εντολής που έλαβε το 2003,μιας εντολής που συμπεριελάμβανε και την σιωπηρή αποδοχή μεγάλου μέρους και εκείνων που δεν τον είχαν ψηφίσει και σηματοδοτούσε την τελευταία,ίσως, ευκαιρία νοικοκυρέματος της Ελλάδας σε σχετικά ήρεμα νερά ,πριν ξεσπάσει η παγκόσμια Κρίση που ξεγύμνωσε και μεγέθυνε τις χρόνιες παθογένειες μας απειλώντας να τσακίσει το καρυδότσουφλο "η ανέμελη Ελλάς' στις ξέρες της υπερχρέωσης και του ΔΝΤ.
Κι έτσι,μεθαύριο ο "Κυρίαρχος Λαός"θα επικυρώσει την προαποφασισθείσα μεταβίβαση της εξουσίας από τον Καραμανλή τον Β΄ στον Παπανδρέου τον Γ¨(τον "Τρίτο τον Μακρύτερο" κατά Καλαιτζή)και την ομάδα των 'έτοιμων από καιρό" πρωτοκλασάτων του,γνωστών και μη εξαιρετέων για να συνεχιστεί το 'παιχνίδι" των πολιτικών στις πλάτες των υπηκόων τους...πως ήταν η σχολική Βυζαντινή Ιστορία? κάπως έτσι...
Μένει μόνο να δούμε τον πανάκριβο λογαριασμό....

Τα αδιέξοδα της Δημοκρατίας...

Η Κ.Κ.Productions παρουσιάζει την ιλαροτραγωδία "ο Γιωργάκης Πρωθυπουργός"



"θα φάμε,θα πιούμε και νηστικοί θα κοιμηθείτε"


Πράγματι,είμαι παρήφανος που επιτέλους θα μου δοθεί η ευκαιρία να σας θυμίσω γιατί μας είχατε σιχαθεί....


Μόνος μου θα τα διορθώσω όλα!!!




Μα γιατί δεν μου είπατε ότι ήταν τόσο χάλια η Οικονομία?Τι ήθελα και φαγώθηκα να γίνουν εκλογές?
Είμαι περίεργος να δω πως θα βάλει πάλι αυτογκόλ ο Αμερικάνος....

τρεις το λάδι,τρεις το ξύδι,δε μου βγαίνουν στον ξύπνο μου τα κουκιά....


έτσι είναι καλύτερα....!


Θέλω νωπή εντολή για να κάνω όσα δεν έκανα την προηγούμενη φορά που μου δώσατε νωπή εντολή....

Δυό λόγους για να με ξαναψηφίσετε???μμμ,δύσκολα μου βάλατε...

....Άμα με ξαναβγάλετε έτσι θα σας τον κάνω.....


Κι όπως έχουμε πει Κωστάκη,να μην ξεχνιόμαστε...εγώ έχω σειρά!


Καληνύχτα εξουσία!Καληνύχτα Ελλάδα!!!
(και πάλι εν μέσω καπνών...)

.....και μετά,θα κααααάθομαι.....

Και του είπα του Αλμούνια:"Δηλ.κ.Επίτροπε,δε μπορούμε να τάξουμε στο λαό μας?δε μπορούμε να "φάμε" όπως παλιά?"
.....Ναι, με έστειλε και διακοπές...στο όρος Πατάτα!



Και στην τελική,αν δεν βγω αυτοδύναμος,μαζί θα σας την φορέσουμε....

Στάζιλαντ....

Το Stasiland,Ιστορίες πίσω απ το τείχος του Βερολίνου της Anne Funder(εκδόσεις Οχτώ),είναι μια συγκλονιστική συλλογή από προσωπικές ιστορίες που συνέλεξε η Αυστραλή συγγραφέας στο Βερολίνο στο δεύτερο ήμισυ της 10ετίας του 90,σε μια προσπάθεια αντίστασης στη μαζική λήθη στην οποία ειδικεύονται οι Γερμανοί όποτε αλλάζουν ριζικά οι συνθήκες της Ιστορίας:όπως στην Ανατολική Γερμανία επιβλήθηκε-και έγινε,αναγκαστικά όσο και βολικά αποδεκτή-η απίστευτη ιστορ.εκδοχή οτι οι Ρώσοι 'ελευθέρωσαν¨τους ανατολικογερμανούς αδελφούς τους" απ τα δεσμά των Ναζί,έτσι και μετά την πτώση του Τείχους οι Γερμανοί-αφού το εξαφάνισαν στη φυσική του μορφή-προτιμούν να κάνουν οτι δεν υπήρξε ποτέ.

Υπήρξαν όμως και υπάρχουν ακόμη,χιλιάδες ζωές κατεστραμμένες από την ύπαρξή του,ανεξίτηλα σημαδεμένες από ένα απ τα μεγαλύτερα "πειράματα" στην ανθρώπινη Ιστορία.Από την παράνοια του να ζεις σ'ενα σύστημα "όπου οτι ήταν πραγματικό δεν υπήρχε και ότι ήταν επίσημα παραδεκτό δεν ήταν πραγματικό",από τους φοβερούς τρόπους με τους οποίους πρακτικά στηρίχθηκε το όνειρο της δημιουργίας και επιβιωσης ενός μεταπολεμικού κομμουνιστικού γερμανικού κράτους.
Η διαβόητη Στάζι έφτασε να έχει 1 καταδότη ανά 6 πολίτες,έχοντας συγκεντρώσει ατελείωτους φακέλους για την παραμικρή πτυχή της ζωής των "πολιτών" της ΛΔΓ,΄φακελοι που κατεστράφησαν σε μεγάλο βαθμό τις τελευταίες μέρες πριν την πτώση του καθεστώτος και των οποίων η ανασύσταση(όσων βρέθηκαν),με το πενιχρό προσωπικό που διατέθηκε απ το ενωμένο πλέον Γερμανικό Κράτος,αναμένεται να πάρει...375 χρόνια!
Όπως προκύπτει απ το βιβλίο,οποιαδήποτε απόπειρα να γίνεις κάτι στην Λαοκρατική Δημοκρατία απαιτούσε την πώληση της ψυχής σου στο "Διάβολο":κανείς δεν γινόταν δεκτός στο Πανεπιστήμιο,σε επαγγελματικές σχολές,αθλητικά σωματεία ή σε δουλειά αν δεν είχε την σφραγίδα αποδοχής της Στάζι.Και για να την αποκτήσεις αυτή δεν αρκούσε απλώς να μη δημιουργείς εσύ ή η οικογένεια σου προβλήματα.Έπρεπε να είσαι "συνεργάσιμος" και μαζί τους,δηλ.να ενταχθείς στις λεγεώνες των υποχειρίων τους.
Καποιες απ τις προσωπικές αυτές ιστορίες καταγράφει η συγγραφέας καθώς βυθίζεται η ίδια σε αυτόν τον κόσμο που θεωρητικά έπαψε να υπάρχει:όπως την ιστορία της φράου Πάουλ που η ξαφνική οικοδόμηση του Τείχους την χώρισε απ το βαριά άρρωστο νεογέννητο γιό της που νοσηλευόταν σε Νοσοκομείο του Δυτικού Τομέα,ιστορίες στελεχών της διαβόητης Στάζι που συνεχίζουν να διαβιούν στα ίδια διαμερίσματα και να συχνάζουν στα ίδια στέκια κλπ.
Συγκλονιστικές υπομνήσεις του τι τραγωδίες μπορεί να δημιουργήσει η τάση κάθε Συστήματος (ιδιαίτερα "κλειστού") να προστατεύει-πριν απ'ολα-την ύπαρξή του,φυσικά σε βάρος εκείνων στο όνομα των οποίων δημιουργήθηκε.
Ένα βιβλίο που θα ήταν χρήσιμο να διαβαστεί κι απ τους 'συντρόφους' στον Περισσό,που ακόμα και σήμερα,50 χρόνια μετά,δεν βρίσκουν το θάρρος να δουν την Ιστορία όπως πράγματι ήταν,και οργανώνουν συνέδρια για να εφεύρουν ιδεολογήματα που να δικαιώνουν ακόμα και τον Στάλιν....

video με τη συγγραφέα εδώ...
http://www.youtube.com/watch?v=mrMAvy_Aoak

Όταν το ΙΒ γνώρισε το "ελληνικό δαιμόνιο"...

Θα έχετε διαβάσει βέβαια τα σχετικά με την διαρροή θεμάτων στις ελληνικές εξετάσεις του ΙΒ....Ενας Έλληνας καθηγητής,προφανώς με "καλές σπουδές και βιογραφικό",υπεύθυνος του προγράμματος ΙΒ σε γνωστό Ιδιωτικό σχολείο,χάρη στο συνδυασμό θράσους-κουτοπονηριάς-άκρατης φιλαργυρίας και έλλειψης ηθικών φραγμών που συνιστούν συχνότατα αυτό το 'δαιμόνιο",αντί να αισθάνεται περήφανος για την θέση Κύρους που κατείχε,επέλεξε να πωλήσει έναντι αδρής αμοιβής θέματα των εξετάσεων σε γονείς μαθημένους να παρακάμπτουν τους όποιους κανόνες αξιοκρατίας.

Υποτίθεται ότι όσοι επιλέγουν να στείλουν τα παιδιά τους στο ΙΒ,αφενός μεν έχουν τα οικονομικά μέσα να το κάνουν και να χρηματοδοτήσουν τις σπουδές των παιδιών τους στα καλύτερα εκπαιδευτ.ιδρύματα του εξωτερικού,αφετέρου εμμέσως
εκδηλώνουν την απαξίωσή τους για τα ελλην.Πανεπιστήμια και την κατάσταση της Ελλην.Παιδείας.
Υποτίθεται δηλ.ότι πληρώνουν για μια καλύτερη ποιότητα εκπαίδευσης.Πως συνδυάζεται αυτό με την αγορά θεμάτων στις εξετάσεις του ΙΒ?
Μα προφανώς διότι κι εδώ ο Ελληνας προκρίνει το Φαίνεσθαι από το Είναι.Ας είναι το "παιδί" αδιάφορο και άσχετο...θα του 'αγοράσουν" την επιτυχία στις εξετάσεις.Θα μπορέσουν να κάνουν το ίδιο και στα απαιτητικά πανεπιστήμια του Εξωτερικού όπου θα διεκδικήσει την εισαγωγή του?
Πιο δύσκολα,αν και με κάποια γενναία 'δωρεά" όλο και κάτι γίνεται.
Το ζητούμενο δηλ.είναι να αποκτηθεί-με κάθε τρόπο ή μάλλον με την τακτική της ήσσονος προσπαθείας(διότι τι τα έχουμε τα λεφτά άμα είναι να ζοριζόμαστε?)-η έξωθεν μαρτυρία μιας (πλασματικής..)κοινωνικής και πνευματικής υπεροχής,το μίνιμουμ απαιτούμενο διαβατήριο για τις θέσεις που οι γνωριμίες και τα λεφτά της οικογένειας εγγυώνται οτι θα καταλάβει ο αντιγραφέας φελλός.
Είναι όμως και ένδειξη της όλο και πιο στεγανής ταξικοποίησης του συστήματος της Παιδείας.Το ΙΒ και η επιλογή της αγνόησης των ελλην,πανεπιστημίων και η απευθείας εισαγωγή στις πιο ονομαστές σχολές του εξωτερικού είναι φυσικά υπόθεση των "μεγαλοαστών" που θα τους διαφοροποιήσει στο μέλλον από τους αποφοίτους της μεσαίας τάξης.Απ'ότι λέγεται,υπάρχουν φραγμοί στο ποιά παιδιά μπορούν αρχικά να ενταχθούν στο πρόγραμμα(προτιμώνται εκείνα με την δυνατότητα πανάκριβων "ιδιαίτερων"μαθημάτων) και προφανώς υπάρχει σκληρός ανταγωνισμός και για την βαθμολογία που έδωσε το κίνητρο για την απάτη.
Απ την άλλη,ο δρόμος για τα ελλην.πανεπιστήμια περνά φυσικά μέσα απ την "επένδυση" στους διαδρόμους της παραπαιδείας και αφορά ουσιαστικά την μεσαία τάξη και κάτω,όσους δηλ.πλήρώνουν,αλλά όχι αρκετά...

Τι να πει κανείς για τους γονείς που είναι οι ηθικοί αυτουργοί της απάτης?
Νεόπλουτοι,εθισμένοι στο να παρακάμπτουν οποιοδήποτε πλαίσο κανόνων(αφού κατά πάσα πιθανότητα έτσι απέκτησαν τα πλούτη),μαθημένοι στο ότι "όλα αγοράζονται",δίχως φραγμούς και ηθικούς ενδοιασμούς "δείχνουν το δρόμο" και στα βλαστάρια τους...
Αλλά μια στιγμή....
Αν υποθέσουμε οτι σ'ενα μεγάλο ποσοστό γονέων υποψηφίων φτάσει η πληροφορία οτι έναντι ενός εφικτού τιμήματος δύνανται να γνωρίζουν τα θέματα των πανελληνίων εξετάσεων,πόσοι νομίζετε οτι δεν θα αξιοποιούσαν την "δυνατότητα"?
Εδώ είναι το κομβικό ερώτημα για την ελλην.κοινωνία:μια κοινωνία βαθιά εθισμένη στην Διαφθορά,με πρωτόγνωρη ανοχή-ακόμα και ηρωοποίηση-των πρωταγωνιστών της.Μια κοινωνία απ την οποία έχει χαθεί παντελώς πλέον η αίσθηση του αρχαίου ελλην.Μέτρου, της Αρμονίας,της Ιδέας της Ηθικής και της Ευγενείας που αποτέλεσε το πρότυπο της κοινωνικής συμπεριφοράς τα χρόνια της ελληνικής ακμής.
Και για να μην έχουμε αυταπάτες,η αίσθησή μου είναι οτι με το αξιακό σύστημα που έχουμε,με την δικαιολογημένη δυσπιστία απέναντι στην λειτουργία των Θεσμών(που αποδεικνύονται κάθε λίγο ιδιαίτερα ελαστικοί στην αντιμετώπιση των προνομιούχων)
η πλειοψηφία των γονιών θα αξιοποιούσε αυτήν την "δυνατότητα"!
Ναι,ίσως ακόμα κι εγώ κι εσείς,γονείς που κατά τα άλλα αποδοκιμάζουν την διαφθορά,δίότι απλά θα πίστευαν οτι εξασφαλίζουν ίσες ευκαιρίες στα τέκνα τους,ίσες με των έτσι κι αλλιώς" προνομιούχων".Έτσι διαχέεται το δηλητήριο της ακραίας διαφθοράς στο σώμα της Κοινωνίας:
όταν η καθολική επέκτασή της ισοδυναμεί με 'εκδημοκρατισμό",με ακύρωση λόγω γενίκευσης του προνομίου των Ολίγων(οι οποίοι βέβαια ήδη
θα έχουν βρει άλλα πεδία όπου να επιβεβαιώνουν την κυριαρχία τους πάνω στις μάζες).
Αν αύριο δημοσιοποιηθεί το όνομα του εφοπλιστή που αγόρασε για λογαριασμό του "βλαστού" του τα θέματα,νομίζετε οτι θα εισπράξει την απαξία που του αρμόζει?
"Μαγκας" θα θεωρηθεί απ την συντριπτική πλειοψηφία των νεοελλήνων!Αντίθετα,μπορείτε να φαντασθείτε τι θα συνέβαινε στην αρχαία ελληνική Εκκλησία του Δήμου αν αποκαλυπτόταν κατι ΄τετοιο?Αν γλύτωνε τον λιθοβολισμό,αναμφίβολα θα εξοριζόταν,στερημένος απ τα προνόμια του Αθηναίου Πολίτη και με την περιουσία του δημευμένη.
Κάθε τέτοιο περιστατικό-ίδίως όταν έχει να κάνει με διεθνείς θεσμούς- υπονομεύει την αξιοπιστία όλων μας και δυσχεραίνει τις κινήσεις μας στο εξωτερικό.
Την επόμενη φορά που στο εξωτερικό θα μας κοιτάξουν με ερωτηματικό και δυσπιστία ακόμα κι αν έχουμε τις καλύτερες των προθέσεων ας αναγνωρίσουμε οτι είναι προιόν της εκτεταμένης μας διαφθοράς που έχει εξισωθεί με το "δαιμόνιο της φυλής".