4 σκηνες...

σκηνη 1η
(λιγες μερες πριν τις εκλογες,Υπ.Εθνικης Οικονομιας)



Ο Υφυπουργος Κ.Πετρολουκας στριφογυριζε νευρικα στη θεση του.


"Εισαι σιγουρος οτι ειναι καλη ιδεα να μπει ο Δημαρχος επισημα,μπροστα στους δημοσιογραφους?"ρωτησε τον συμβουλο του.


"Γιατι υπουργε μου,καλο θα κανουμε,γιατι να μην το προβαλλουμε?Ετσι κι αλλιως καηκαν ολα εκει κατω,πως θα ζησουν τωρα αυτοι οι ανθρωποι?"


"Ναι,ετσι λεμε,αλλα ξερω γω,3 μερες πριν τις εκλογες,δειχνει καποια πρεμουρα δε νομιζεις?"


"δειχνει οτι η Κυβερνηση κοιτα αμεσα το προβλημα και φροντιζει για την επομενη μερα"


"¨Η οτι βιαζεται μην χασει την ευκαιρια"σκεφτηκε απο μεσα του ο Υφυπουργος,αλλα τοσα χρονια στην πολιτικη ειχε μαθει να κρυβει την ενοχλητικη φωνη της συνειδησης του


Τη στιγμη εκεινη ακουστηκε η φωνη της γραμματεως του


"Ο Δημαρχος της Ζ. κυριε Υπουργε.Να σας συνδεσω?"


"ναι!""Ελα Δημαρχε,που εισαι?"


"Εχουμε μπλοκαρει λιγο στην κινηση.Ολα ενταξει υπουργε μου?"


"Ναι,σημερα υπογραφουμε την παραχωρηση της εκτασης σε σας,και συ μετα μπορεις να βαλεις μπροστα συμφωνα με το σχεδιο"


"Καλα αυτα,με τους αλλους ενταξει?επειδη γινανε λιγο γρηγορα τα πραγματα,γι αυτο λεω..."


"Ενταξει ειναι,και οι λογαριασμοι και ολα.Ετσι κι αλλιως εμεις θα ξαναβγουμε,δεν τους συμφερει να μας αδειασουν...κι οταν ερθεις οχι πολλα με τους δημοσιογραφους ετσι?"



σκηνη 2η


καταυλισμος αστεγων πυροπληκτων στην Ηλεια



Μια μαυροφορεμενη γυναικα γυρω στα 60 πλενει ρουχα στη σκαφη,εξω απο ενα λυομενο σπιτι-κουτί οταν την πλησιαζει μια δημοσιογραφος.

"Τι να κανουμε παιδακι μου? Μαζευουμε τα κομματια μας,αυτο κανουμε..."

"Ειχατε στηριξη απ το κρατος?σας βοηθανε?"

"Ναι,αφου καηκαμε πρωτα,μας βοηθησαν.Να,φεραν αυτα τα λυομενα,καποια τροφιμα,ρουχα,βοηθα κι ο κοσμος...Αλλα ξερεις τι χασαμε?Δεν ειμασταν πλουσιοι,αλλα τα καταφερναμε.Ειχαμε το σπιτι μας,τις ελιες μας,τα ζωα μας...Στην αποθηκη ειχα 1000 κιλα λαδι,κρασι,σιταρι...Πανε ολα αυτα..ολα!Ευτυχως δεν καηκανε ανθρωποι στο χωριο μας.Τα σπιτια θα τα ξανακαμουμε,τους ανθρώπους ομως?

Απο τα πραγματα ομως,ξερεις τι με πειραξε πιο πολυ?ελα να σου δειξω"

Η ηλικιωμενη γυναικα μπαινει μεσα στο πυρωμενο λυόμενο και γυριζει κρατωντας ενα καπνισμενο,σχεδον μαυρο κοματι υφασμα με δαντελλα στην ακρη.

"αυτο ειναι οτι απεμεινε απ την προικα της κορης μου...30 χρονια επλεκα,της ειχα φτιαξει τα παντα,σεντονια,μαξιλαροθηκες κεντητές,κουβερτες,κουρτινες,Και τωρα οτι απεμεινε ειναι αυτο...να μυρισε το,τοχω πλυνει 4 φορες κι ακομα καπνα βγαζει"

Ενα δακρυ κυλισε στο ρυτιδωμενο της μαγουλο ....



σκηνη 3η
συνταξη ειδησεων γνωστου τηλεοπτικου καναλιου
(την επομενη της εκτοξευσης καφε στο κοστουμι του Ε.Βενιζελου )


Ο Δ/ντης συνταξης κατεβαζει ωχρος το ακουστικο του ειδικου τηλεφωνου στο γραφειο του,και καλει αμεσως τον επικεφαλης του μονταζ.

"Ελα παιδια,απ τα πλανα του Βενιζελου θα παιξετε μονο εκεινο που λεει "βαλτε τον ανθρωπο να κατσει" και αυτο που ζητα συγγνωμη για την προσβολη του πολιτικου πολιτισμου των οπαδων του ΠΑΣΟΚ"


"Μα,κ.Δ/ντα, το δειχνουν ολα τα αλλα καναλια.Πως γινεται να μην το εχουμε εμεις?"

"Δε θα το δειχνουν για πολυ"

"Θα χασουμε την αξιοπιστια μας...οποιος το εχει δει σε αλλο καναλι θα καταλαβει οτι εγινε επιλογη.Θα γινουμε ρομπες"


"Εντολη απο πολυ ανωθεν.Προτιμας να εισαι εργαζομενη ρομπα ή να γινεις ενας ανεργος με αξιοπιστια?Και περιμενε να δεις τι θα παιζουν σε λιγο τα περισσοτερα καναλια"






σκηνη 4η


κεντρικο βιβλιοχαρτοπωλειο της Αθηνας



Ενας 45αρης,με τζακετ μοτοσυκλεττας και κρανος στο χερι, μπαινει μεσα λεγοντας


"θελω μια ωραια πεννα,θα υπουργοποιηθω ξερετε οπου ναναι.."


Ο καταστηματαρχης χαμογελα γιατι ο τυπος δεν δειχνει βεβαια...της Βουλης ,και παει προς την προθηκη με τα PARKER,WATERMAN κλπ.


"Οχι απο αυτες,απ τις αλλες τις καλες!Τι,να με καλεσει ο αρχηγος και να μην παω με μια MONT BLANC?Πως θα γινω υπουργος"


"Τοτε ελατε απο δω,δεξια.."


"Α,δεν παω δεξιοτερα απ το ΠΑΣΟΚ!"

Τομπολα ο καταστηματαρχης και οι παρισταμενοι πελατες.

"Να τους βρασω,με τα Rolex τους και τις Mont Blanc ολους τους βουλευτες που μας ζητανε και την ψηφο μας"



Δυο απ τις παραπανω σκηνες ειναι αληθινες,δυο ειναι επινοημενες(αλλα οχι απαραιτητως ψευδεις)...Διαλεξτε και παρτε...

Μια Συστημικη προσεγγιση των εκλογων

Βασικο χαρακτηριστικο γνωρισμα καθε Συστηματος ειναι η ταση για αναπαραγωγη και διαιωνιση του.Ετσι το "Συστημα" της ΝΔ (που κατα τη γνωμη μου δεν εχει ακομα εδραιωθει ως τετοιο) φροντισε με τη 'χαλαρη" διαδικασια καταβολης αποζημιωσεων στις πυροπληκτες περιοχες να δειξει γρηγορα πολιτικά(ντικα) αντανακλαστικά γλυτωνοντας την εκλογικη καθιζηση(αντανακλαστικα που δεν επεδειξε βεβαια στην διαχειρηση της ιδιας της κρισεως...)εξασφαλιζοντας την επανεκλογη.

Το εδραιωμενο "Συστημα του ΠΑΣΟΚ" απ την αλλη,εδειξε τα αντανακλαστικα του καθιστωντας αμεσα υπευθυνο για την ηττα και αρα την απωλεια της νομης της εξουσιας,τον αρχηγο και κληρονομο του κομματος που μεχρι την προηγουμενη ωρα ολοι εκθειαζαν!Μπροστα στην απειλη της μακροχρονιας αποχής απ την εξουσια,οι συντροφοι του τον εγκατελειψαν απ τη μια στιγμη στην αλλη σπευδοντας να προσφερουν γη και υδωρ στον επελαυνοντα, βαρεων βαρων και απεριοριστης φιλοδοξιας,Ευαγγελο, οχι στη βαση καποιου διαφορετικου πολιτικου προγραμματος,αλλα μονο ως πιο πιθανου να οδηγησει σε επανακαταληψη της εξουσιας οποτε γινουν οι επομενες εκλογες.Απο κοντα βεβαια τα ΜΜΕ που συναποτελουν και ποδηγετουν το "συστημα ΠΑΣΟΚ",τα οποια ειχαν περιέργως ετοιμες,την επομενη κιολας των εκλογων,δημοσκοπησεις που εδιναν ως καταλληλοτερο αρχηγο τον Βενιζελο.

Το ευρυτερο συστημα του δικομματισμου βεβαια,ειχε φροντισει θετοντας το (οχι εντελως αβασιμο βεβαια) διλημμα της σταθεροτητας-αυτοδυναμιας να διατηρησει τα ποσοστα του στο 80 %,τη στιγμη που η Κυβερνηση εκανε ελαχιστα απο κεινα που ειχε υποσχεθει στην πρωτη θητεια της και το ΠΑΣΟΚ δεν εχει αποκηρυξει το αμαρτωλο παρελθον του και τα στελεχη-εκφραστες του.Μαλιστα ηταν αυτοι οι τελευταιοι που πρωτοι εσπευσαν να δηλωσουν στηριξη στον νεο υποψηφιο αρχηγο,σε μια φανερη οσο και απελπιδα προσπαθεια να βγουν απ το περιθωριο.

Το συστημα της Αριστερας παλι,αυξησε τα ποσοστα του οχι γιατι αυξηθηκαν οι συνειδητα αριστεροι στη χωρα,αλλα γιατι αρκετοι θεωρησαν οτι επρεπε να ριξουν ψηφο διαμαρτυριας εναντια στα δυο μεγαλα κομματα ή ορθοτερα να υπαρχει ενα αντιβαρο στις εναρμονισμενες νεοφιλελευθερες πρακτικες των δυο μεγαλων(ασχετα με τη ρητορεια που τις συνοδευει).Μιλαω ομως κι εδω για "συστημα" διοτι κι εδω υπαρχουν παρα πολλοι οι οποιοι θεωρουν οτι εχουν copyright στις εννοιες "δημοκρατης","προοδευτικος","κοινωνικα ευαισθητος",ενω στην ουσια προκειται για ατομα με ελαχιστα αριστερο τροπο ζωης και σκεψης,που εχουν βρει το niche τους στην κοινωνια και την πολιτικη χωρις παραλληλα να αισθανονται την υποχρεωση να εχουν μια υπευθυνη,ρεαλιστικη και βιωσιμη προταση διακυβερνησης.Παραλυουν τη χωρα με κορωνες Κρατισμου και ευκταιων μεν,παραλογων δε,οικονομικων και κοινωνικων διεκδικησεων με την ανευθυνοτητα εκεινου που ΔΕΝ θα κληθει να τις υλοποιησει,ενω δεν προωθουν ουσιαστικα οπως θα επρεπε μια εναλλακτικη προταση ζωης και φερεσθαι απεναντι στο επικρατουν υπερκαταναλωτικο μοντελο.Οπως λεει και ο univers το προβλημα δεν ειναι τελικα μονο αν ο κατωτατος μισθος θα ειναι 700 ή 1300 ευρω,απ τη στιγμη που οι καταναλωτικες μου επιδιωξεις δεν συμβαδιζουν καθολου α)με τις πραγματικες μου αναγκες β)με αυτο που παραγω-προσφερω γ) με το οικονομικο/κοινωνικο μου υποβαθρο.

Κατα την ταπεινη μου γνωμη η "Αριστερα ιδεολογια" ειναι ενας θαυμασιος τροπος να διαπαιδαγωγηθει κανεις σε ατομικη βαση,αλλα ενα χρεωκοπημενο οικονομικο μοντελο οταν εφαρμοστει στην κοινωνια κι αυτο γιατι παραβλεπει την ανθρωπινη φυση,η οποια και διαφερει και χρειαζεται κινητρα για να δουλεψει παραπανω και να δημιουργησει πλουτο.

Πολιτες που εχουν διαπαιδαγωγηθει με κοινωνικη ευαισθησια και ενδιαφερον για τον πλησιον και αφηνονται να λειτουργησουν σε ενα περιβαλλον με τις μινιμουμ κρατικες παρεμβασεις-στρεβλωσεις,εχουν μεγαλες πιθανοτητες να συγκροτησουν μια κοινωνια εγγυτερα στο ιδανικο.

Αντιθετα,ατομα που εχουν μαθει μονο στην Αντιδραση και προσβλεπουν στην κρατικη προστασια για ολες τους τις αναγκες χωρις να εξασφαλιζουν μαλιστα αναλογη ανταποδοτικοτητα και χωρις να λαμβανουν υποψιν το διεθνες περιβαλλον μεσα στο οποιο ειναι αναγκασμενο να επιβιωσει αυτο το κρατος,δεν ενδιαφερονται στην ουσια για το καλο του κοινωνικου συνολου αλλα μονο για την αναρριχηση τους στη θεση του αναβατη.Θεμιτη φιλοδοξια μεν,δεν προαγει το κοινωνικο συμφερον δε.

Απο την αλλη το εκδοτικο/οικονομικο Συστημα συνεχισε να θεωρει οτι οι επιδιωξεις του εξυπηρετουνται καλυτερα απ το ΠΑΣΟΚ και το στηριξε διαχρονικα, τοσο τηλεοπτικα οσο και στον γραπτο Τυπο,πραγμα που βεβαια εχει τη σημασια του για να εκτιμησει κανεις ποιοι θεωρουνται συνεργασιμοι και βολικοι στην Συναλλαγη και τη διαφθορα.Στα πλαισια αυτα προωθησαν ως επιθυμητη την ιδεα της πεντακομματικης Βουλης και φανηκαν υπερ το δεον αβροι με το ρατατούιγ (ελληνιστι: τουρλου) μορφωμα του Κατατζαφερη με απωτερο στοχο να ροκανισουν απο δεξια την υπεροχη της ΝΔ.Ετσι θα χαρουμε τωρα στην brand new πεντακομματικη Βουλη μας "μπουμπουκια" σαν τον Αδωνι Γεωργιαδη,τον Πλευρη,τον Βοριδη και τον ανεκδιηγητο Βαιτση Αποστολατο.Αντε,και στην εισοδο του Φλωρινιωτη την επομενη φορα!

Απο μια πρωτη εκτιμηση παντως του σχηματισμου της νεας Κυβερνησης βλεπει κανεις οτι ο Καραμανλης αφησε σωστα στο περιθωριο ολους τους "γραφικους"(Πολυδωρα,Γιακουματο,Γιαννοπουλο κλπ),εμπιστευτηκε νεους,χαμηλου προφιλ ανθρωπους με ορεξη για δουλεια και χωρις-προς το παρον- προσωπικες ατζεντες,απεφυγε καποια ονοματα που σιγουρα θα προκαλουσαν αρνητικες συζητησεις(Κατ.Παπακωστα-τι γλωσσσοκοπανα ειναι αυτη!,Α.Σαμαρα,Μ.Γιαννακου ) και διατηρησε σε ορισμενα νευραλγικα υπουργεια τους ιδιους ανθρωπους ωστε να μην χαθει πολυτιμος χρονος με "ενημερωσεις" και ΄"χαραξη νεας στρατηγικης".Ειναι φανερο οτι εχει αντιληφθει οτι δεν υπαρχει πλεον περιοδος χαριτος και χρειαζεται φυγη προς τα εμπρος.Για να τα καταφερει χρειαζεται να μιλησει την γλωσσα της Αληθειας στον κοσμο,για μια σειρα απο επωδυνα ζητηματα(πχ.Αφαλιστικο,Παιδεια),θετοντας υποψιν τα δεδομενα ωστε να γινει πιο ευκολα αποδεκτο το "πικρο φαρμακο".Ειναι βεβαιο οτι στα πολιτικα μας "ηθη" δεν συμπεριλαμβανεται η συναινεση των αλλων,οποτε θα πρεπει να προχωρησει μονος,αποφευγοντας τα σκανδαλα και χωρις να κοιταζει την ΕΠΟΜΕΝΗ 4ετια!Παραδοξως,ειναι ο μονος τροπος να εχει εγκαιρως απτα αποτελεσματα που θα του επιτρεψουν να την ξαναδιεκδικησει με αξιωσεις.

Μονο μου παραπονο ειναι οτι δεν εκανε την κινηση ΜΑΤ που θα του εξασφαλιζε αντιπολιτευτικη ειρηνη(ή ατερμονη ενδοσκοπηση,ιδιο ειναι..)και ενδιαφεροντα εσωκομματικο βιο:να δωσει το Υπ.Εξωτερικων στον Ευαγγελο αντι για την Ντορα(αληθεια,ποιες οι σχετικές περγαμηνες της για να θεωρειται αυτονοητη η θεση της αυτη,περα απ το ονομα της και το γεγονος οτι παραδοσιακα ο Υπ.Εξ.θεωρειται Νο 2 της Κυβερνησης?)

Οχι τον Μειμαρακη,τον Βενιζελο εννοω!!!

Να ειχαμε τον Βενιζελο να διαπραγματευεται με τον Ταλαατ και τους Εταιρους μας,και τοτε να βλεπαμε ποιος θα εσκαγε τον αλλον!Ενας-ενας θα δηλωναν υποταγη,ολοι αυτοι που μας φερονται ηγεμονικα(των Βαλτικων χωρων συμπεριλαμβανομενων...),ενω στο ΠΑΣΟΚ θα ψαχνονταν με τα φλου οραματα συμμετοχικης (ολιγαρχικης) Δημοκρατιας του Γιωργακη για καμια 8ετια ακομα...Ανοιγμα στην Αντιπολιτευση θα εκανε,θετικο γκελ θα ειχε στον κοσμο,το Μητσοτακεικο θα παθαινε την πλακα του,ε,ρε γλεντια που θα ειχαμε...

SUITCASE STORY, part 2...

(συνεχεια απο το προτελευταιο ποστ του Ιουλιου-το "πολυαναμενομενο" 2ο μερος)

Στο ταχυδρομειο εξυπηρετουσαν το κοινο 2 υπαλληλοι.Ο Αντωνης ευχοταν να αποφυγει τη νευρικη μεσοκοπη κυρία στην οποια ηταν εμφανεις οι αλλαγες που προκαλει η μακροχρονη απασχοληση στο Δημοσιο και ειχε το βλεμμα του καρφωμενο στη νεα συναδελφο της.Δε θαταν πανω απο 23-25 χρονων,προφανως νεοδιοριστη,και διατηρουσε ακομα το χαμογελο και την ευγενεια που της ειχε κληροδοτησει-αναμφιβολα-η οικογενεια της.

Προηγουνταν 5-6 ατομα και ετσι οι νοητες ευχες του Αντωνη ειχαν τον χρονο να 'επηρεάσουν το Συμπαν" ωστε,οταν ηρθε η σειρα του,να βρεθει προσωπο με προσωπο με τη χαμογελαστη νεα.

"Α,αυτο ειναι μεγαλο δεμα" ειπε,οταν ειδε το ειδοποιητηριο.Αμφιταλαντευτηκε λιγο για το αν θα επρεπε απλως να στειλει τον Αντωνη στο σχετικο τμημα στο υπογειο,αλλα μια φευγαλεα οσο και ντροπαλη ματια στον Αντωνη την εκανε να σηκωθει απ τη θεση της και να του πει "Ελατε μαζι μου".Στο Υπογειο εδωσε το ειδοποιητηριο στον λιποσαρκο καπνιστη υπαλληλο και πηγε μαζι του να ψαξει.Γυρισαν πεντε λεπτα αργοτερα κουβαλωντας ενα τεραστιο δεμα."Τι περιμενατε" τον ρωτησε γελωντας,"καμια βαλιτσα?".

'Ουτε και ξερω"σηκωσε τους ωμους ο Αντωνης,"για να δουμε τωρα μαζι".Πηρε το ψαλιδι που του ετεινε και αρχισε να κοβει τις πλαστικες ταινιες που συγκρατουσαν το χαρτονενιο περιβλημα.Προς μεγαλη εκπληξη και των δυο,απ το δεμα αναδυθηκε οντως μια μεσαιου μεγεθους,φθαρμενη βαλισα με ενα σωρο αυτοκολλητα προορισμων επικολλημενα.London,Brussels,Edinburgh,Berlin,Perth,Dunedin κλπ.

"Τι ειναι παλι τουτο?" αναρωτηθηκε φωναχτα ο Αντωνης."Δεν ειναι κατι που περιμενατε?"τον ρωτησε η κοπελα.

"Ουτε κατα διανοια"απαντησε."θα την ανοιξω και θα περασω να σου πω"ειπε στην κοπελα ο Αντωνης,αποχαιρετωντας την μ'ενα συνενοχικο κλεισιμο του ματιου.Ενιωθε τα ματια της καρφωμενα στην πλατη του καθως εφευγε...

Πισω στο σπιτι,ο Αντωνης αντισταθηκε στον πειρασμο να ανοιξει αμεσως τη βαλιτσα.Αναψε ενα τσιγαρο κι εμεινε να την κοιτα σκεφτικος για λιγη ωρα,προσπαθωντας να μαντεψει τοσο τον αγνωστο αποστολεα της,οσο και το περιεχομενο της.Χαιδεψε με τα χερια του το φθαρμενο δερμα της,επαιξε λιγο με τις κλειδαριες της και τελικα τα clips ανοιξαν ευκολα.Μεσα ηταν ενα γραμμα,ενας μεγαλυτερος κιτρνος φακελος παραγεμισμενος με φωτογραφιες και καποια μπλοκ με χειρογραφες σημειωσεις και παρτιτουρες.

Παντα αντιθετος στην φυσιολογικη ροη των πραγματων, αγνοησε προς το παρον το γραμμα που θα εξηγουσε ασφαλως ολο αυτο το μυστηριο και ανοιξε συγκινημενος το φακελο με τις φωτογραφιες.Με την πρωτη ματια καταλαβε:αμεσως γνωρισε το προσωπο του μακαριτη πια Mc Comb επικεφαλης τοτε των Triffids,το γλυκο μουτρακι της Jill Birt που προιδεαζε ιδανικα για τη γλυκυτερη και ευγενικοτερη γυναικεια φωνη που ειχε ακουσει,και τα αλλα μελη του γκρουπ.Φωτογραφιες απο συναυλιες σε διαφορες ευρωπαικες πολεις αλλα και φωτογραφιες απο την πατριδα τους το μακρινο Dunedin στην Αυστραλια,ακομα κι απ το απομακρυσμενο χωριο οπου ειχαν αποσυρθει για να ετοιμασουν το πιο "χειροποιητο/παρειστικο" αλμπουμ τους, το γοητευτικο In the Pines.Σχεδον σιγουρος πλεον,τοσο για την αποστολεα οσο και γα το περιεχομενο,ο Αντωνης πηρε στα τρεμαμενα απ τη συγκινηση χερια του τα μπλοκ με τις σημειωσεις και τις παρτιτουρες.Χωρις αμφιβολια,κρατουσε τα προσχεδια των τραγουδιων του Mc Comb,ενος απ τους πιο προικισμενους συνθετες της εναλλακτικης σκηνης του ροκ,τους στιχους και τις νοτες του!Επιπλεον ειδε και τιτλους τραγουδιων που δε γνωριζε,πραγμα που σημαινε οτι περιλαμβανονταν και ανεκδοτα τραγουδια!Ειχε στα χερα του ενα θησαυρο,η ανακαλυψη του οποιου-ηταν σιγουρος τωρα-θα τον απασχολουσε πυρετωδως τις επομενες βδομαδες.

Ειχε πλεον φτασει η ωρα για το γραμμα.Εχοντας μαντεψει την ταυτοτητα της αποστολεως,ανυπομονουσε περισσοτερο να δει τι την ειχε παρακινησει να στειλει τουτο το θησαυρο σ'αυτον!Η Jill Birt αφου του θυμιζε τη γνωριμια τους(και πως να την ειχε ξεχασει βεβαια!),εξηγησε οτι πολλες φορες συζητουσαν με τα αλλα μελη του γκρουπ να ξαναερθουν στην Ελλαδα και να ειναι βεβαια ο Αντωνης ο οδηγος τους,τον πληροφορησε οτι ο David πολλες φορες μιλουσε για κεινον,και οταν μετα το θανατο του το γκρουπ διαλυθηκε κι ο καθενας τραβηξε το δρομο του,ειχε κρατησει ολα αυτα,σιγουρη οτι καποια μερα θα της χρειαζονταν.Δυστυχως,χωρις την γεφυροποιο χαρισματικη προσωπικοτητα του ηγετη τους,δεν καταφεραν να συγκινησουν ξανα τις εταιρειες διανομης και ετσι,καθως και η ιδια τελειωσε πλεον την Αρχτεκτονικη κι αρχισε να εργαζεται στον τομεα της,αρχισε να αναρωτιεται ποιος φανατικος φιλος του γκρουπ θα μπορουσε να τα αξιοποιησει.Κατα συμπτωση ειχε προσφατα μιλησει με εναν Ελληνοαυστραλο που ειχε μολις επιστεψει απ την Ελλαδα και ο οποιος "ειχε κολλησει"μ'ενα τραγουδι του Αντωνη,κι ετσι,εντελως αυθορμητα της ηρθε στο νου σαν ο φυσικος αποδεκτης ολων αυτων των οδυνηρων για κεινην αναμνησεων.Ο Αντωνης εμεινε ωρα πολλη να κοιταζει βουρκωμενος το γραμμα,να ψαχνει στα καλλιγραφικα γραμματα της Τζιλ να διακρινει το ευθυμο και ταλαντουχο κοριτσι που ειχε γνωρισει,να σκεφτεται ποσο μικρος ειναι τελικα αυτος ο γαλαζιος πλανητης μας...

Τις επομενες μερες ξεψαχνισε πυρετωδως τις σημειωσεις του Mc Comb και,εκτος απο εξαιρετους σκορπιους στιχους,βρηκε και αυτο που εψαχνε:μια μελωδια τοσο κοντα σ'αυτο που ποθουσε τοσο καιρο να φτασει,που ηταν οδυνηρο...δεν τον πειραξε-γνωριζε πλεον οτι το ταλεντο δεν κατανεμεται ισοτιμα...Με τη μελωδια αυτη σαν βαση,καθισε στο αυτοσχεδιο στουντιο του για ωρες και εχτιζε πανω σ'αυτην.Οταν ενιωσε ευχαριστημενος με το αποτελεσμα δεν χρειαστηκε να σκεφτει πολυ με ποιον θα μοιραζοταν πρωτα τη χαρα του."Αρη,ελα,we are back in business!"ανηγγειλε θριαμβευτικα στον τελματωμενο φιλο του και του εξηγησε σε τι οφειλε τον ενθουσιασμο του.Το ιδιο βραδυ ο Αρης θα υπερθεματιζε μολις ακουσε το νεο τραγουδι των Αντωνη-Mc Comb !

"Σα να βλεπω τις αφισες CONNX-ANTONIS L I V E"εξηγγειλε, παραπεμποντας στις αφισες του SAKIS που ειχαν γεμισει την πολη,και σκυβοντας γα ν'αποφυγει το βιβλιο που ειχε καλες πιθανοτητες να του εκσφενδονισει ο Αντωνης..Οταν σιγουρευτηκε οτι διεφυγε τον κινδυνο μονο με μια επιτιμητικη ματια, βαλθηκε να ξεφυλλιζει τις εξ ουρανου σταλμενες σημειωσεις και τις φωτογραφιες και να συνειδητοποιει το μυστηριωδες νημα που δενει μερικες φορες τις ανθρωπινες ζωες:ενα αορατο νημα που υπερβαινει τον χρονο,τη γεωγραφια και τις εθνικοτητες...

Το επομενο τηλεφωνημα-συμφωνησαν κι οι 2 οτι ετσι επρεπε,αν και για τον Αντωνη σημαινε ενα σφιξιμο στο στομαχι-ηταν στην Βικυ,στο Λονδινο.Η αναμενομενη αρχικη της αποστασιοποιηση "ελιωσε" οταν ακουσε ενα τμημα του τραγουδιου.Ζητησε,βεβαια καποιο χρονο να το σκεφτει και να τακτοποιησει τις εκκρεμοτητες της,αλλα οταν εκλεισαν το τηλεφωνο ηξεραν οτι ειχαν την χαρισματικη γυναικεια τους φωνη.Ο Αντωνης σκεφτοταν βεβαια οτι αυτο το σφιξιμο στο στομαχι θα γινοταν διαρκείας και πιθανοτατα να επεκτεινοταν ,αλλα βλεποντας και κανοντας...αν η σπιθα μεταξυ τους αναβε ξανα,so be it!Εκεινον δε θα τον χαλουσε καθολου...

Ο Μαρκος κι ο Γιαννης πεταξαν απ την χαρα τους βεβαια,που θα εκαναν και παλι κατι δημιουργικο οποτε ελειπε να βρεθει ο αντικαταστατης του Κωστα.Εκαναν καποιες διερευνητικες αναζητησεις με γνωστους τους μουσικους,μεχρι που ο Αρης προτεινε αυτο που ηδη υπηρχε στο πισω μερος του μυαλου του Αντωνη.

"Γιατι να μην καλεσεις την ιδια την Jill στη θεση του Κωστα?Αγγλικο στιχο εχει το τραγουδι,μισο δικο τους ειναι,συνεργασια-εκπληξη θα ειναι,καταπληκτικη φωνη ειχε..Και λιγος ανταγωνισμος θα κανει καλο στη Βικυ, και δεν τα πηγαινατε και ασχημα,απ'οτι θυμαμαι".

"Μην συνεχισεις,με επεισες...το σκεφτομουν κι εγω ξερεις..Λες να ερθει?"

"Αν ακουσει το demo, μεχρι που ερχεται κολυμπωντας.."απαντησε ο Αρης,φανερα ικανοποιημενος να απολαμβανει ξανα την αισθηση της αισιοδοξιας και της ελπιδας...

O Aνθρωπος που ελεγε Παντα την Αληθεια...

Ο Ανθρωπος Που Ελεγε Παντα Την Αληθεια στριφογυρισε μεταξυ υπνου και ξυπνου ιδρωμενος.Εκτος απ το βαρος στο κεφαλι ενιωθε κι ενα μεγαλυτερο βαρος στην ψυχη προερχομενο,αναμφιβολα απο την υποχρεωση που ειχε αναλαβει παρα τη θεληση του.

Ο κ.Ζ,γνωστος ως Ο Ανθρωπος Που Ελεγε Παντα Την Αληθεια δεν ειχε πολλους φιλους.

Δεν φτανεις 50 χρονων λεγοντας παντα την αληθεια,κανοντας φιλους.Μαλλον χανεις συνεχεια φιλους,καθως οι ανθρωποι δεν θελουν να ακουν δυσαρεστες αληθειες.Κι ομως υπηρχε μια εποχη που ηταν σχεδον δημοφιλης...Εκει,αναμεσα στα 10 με 14,οπου το "ελαττωμα του" περνουσε για κοτσια και τσαγανο απεναντι στους μεγαλυτερους που ειχαν την εξουσια,οι συμμαθητες του τον ειχαν ηρωοποιησει.Καθως ομως κι αυτοι μεγαλωναν και υπεκυπταν στη γοητεια των κατα συνθηκη ψευδων και των μισων αληθειων, η διαφορετικοτητα του μετατραπηκε σε μειονεκτημα.Οι φιλοι και φιλες του δεν ηθελαν να ακουνε οτι συμπεριφερονται δηθεν,οι συγγενεις δυσαρεστουνταν οταν απεκαλυπτε τα βαθυτερα,εγωιστικα παντα,κινητρα του ενδιαφεροντος τους,στις γυναικες δεν αρεσε που μπορουσε να βλεπει πισω απ τη βιτρινα τους.Κι ετσι ο ανθρωπος μας πορευοταν στη ζωη κατα βαση μονος,με μικρες αναλαμπες φιλιας που γρηγορα μαραινονταν απ την τοξικοτητα της αληθειας του.

Η δημοσιογραφος Γιαννα Κουκουζελη τον γνωριζε χρονια και ηξερε πως να τον χειριστει αξιοποιωντας προς οφελος της το ¨κουσουρι του¨Δεν ειχε περασει τσαμπα 5 χρονια στη Νομικη...Αντι να τον ρωτησει αν θα ηθελε να παραστει στην εκπομπη της(αιτημα που θα μπορουσε να απαντηθει ευκολα με ενα απολυτα ειλικρινες ΟΧΙ),ειχε δρομολογησει τις ερωτησεις της με τετοιο τροπο ωστε να μην εχει αλλη επιλογη απ το να απαντα καταφατικα.

"Δεν πιστευτε οτι πρεπει να υπαρξει μια πρωτοβουλια για το εγκλημα που συντελειται με τις πυρκαγιες των Δασων?".....ΝΑΙ.

"Οργανωνω μια εκπομπη για το θεμα και πιστευω οτι εκτος απ τους εκπροσωπους της Διοικησης πρεπει να παριστανται και ανεξαρτητοι ανθρωποι με γνωσεις που να πουν πεντε αληθειες.Δε βρισκετε οτι ειναι σκοπιμο"? .....απροθυμο ΝΑΙ

"Πολυ καλα,θα σας περιμενω Πεμπτη 7.30μμ στουντιο ταδε..."Η ενσταση του δεν προλαβε να διατυπωθει ενωπιον κλειστης γραμμης,οποτε τωρα βρισκοταν στη δυσαρεστη θεση να εκπληρωσει την επιθυμια της καπατσας δημοσιογραφου.Δυσαρεστη,οχι γιατι δεν επρεπε να ειπωθουν αυτα που αναποφευκτα θα ελεγε,αλλα γιατι γνωριζε καλα οτι θα ειχαν κοστος για τον ιδιο.Τουλαχιστον η εκπομπη θα ηταν ζωντανη,και αυτο ειχε τη σημασια του για τον κ.Ζ.

Λιγες ωρες αργοτερα ενωπιον της καμερας υπεκυπτε αναγκαστικα σε αυτο που φοβοταν οταν ηρθε η σειρα του να μιλησει.

"Λοιπον ποιοι πιστευετε οτι ευθυνονται για αυτο το διαρκες εγκλημα?"

"Ολοι μας...Απο την Πολιτικη ηγεσια και τη Νομαρχια που εχουν την ευθυνη του αντιπυρικου σχεδιασμου και της επαρκειας των προληπτικων και πυροσβεστικων μεσων,στους επιτηδειους των κυκλωματων οικοπεδοποιησης(δικηγορους,συμβολαιογραφους,σχετιζομενους πολιτες,ψευδομαρτυρες) ως τον καθεναν μας..."

"εννοειτε την αδρανεια των πολιτων?"

"εννοω την αδιαφορια μας για τον δημοσιο χωρο,για το κοινο καλο.Εννοω τη μονομανια μας με την ιδιοκτησια μας,το οτι για να ενδιαφερθουμε για κατι πρεπει απαραιτητα να το κατεχουμε,και αρα τα δαση που τυπικα δε μας ανηκουν τα αντιμετωπιζουμε σαν σκουπιδοτοπο,πεταμε αποτσιγαρα,αφηνουμε πισω μας σκουπιδια,και ενδιαφερομαστε για αυτα στο βαθμο που μπορουμε να τα μετατρεψουμε σε οικοπεδα.Εννοω ολους αυτους που τα καταπατουν,που χτιζουν μεσα σε ρεματα,που δεν καθαριζουν τα ξεροχορτα απ τα κτηματα τους.Εννοω ολους μας που ενω βλεπουμε να καιγεται η Παρνηθα παρακολουθουμε τις εξελιξεις απ την τηλεοραση αντι να σπευσουν καποιοι εστω απο μας να βοηθησουν" "Ε,καλα,δεν ειμαστε ολοι ιδιοι" τον εκοψε αλλος καλεσμενος δημοσιογραφος"

Κι ομως"επεμεινε ο κ.Ζ."αναρωτιεμαι αν δινοταν σε καθεναν απο μας η ευκαιρια να περιφραξει ενα τεμαχιο γης στα καμμενα της Παρνηθας ή της Πεντελης,χωρις κοστος και συνεπειες,ποσοι θα αρνουνταν?"

Ο δημσιογραφος κατι πηγε να πει,αλλα τον εβγαλε απ τη δυσκολη θεση η συντονιστρια της εκπομπης που θεωρησε οτι ηταν ωρα να προχωρησουν απο το "τις πταιει" στο "τι δεον γενεσθαι"

"Και τι πιστευετε οτι πρεπει να γινει κ.Ζ για να σταματησει αυτο το κακο?"ρωτησε με ειλικρινες ενδιαφερον για την απαντηση του.

"Ειμαι σιγουρος οτι η απαντηση μου δε θα ειναι δημοφιλης" ειπε Ο Ανθρωπος Που Ελεγε Παντα Την Αληθεια ."Μια και δεν ειναι δυνατον να εχουμε ο καθενας διπλα του απο εναν αστυνομικο και δυο πυροσβεστες να μας προσεχουν,η μονη λυση για τις περιπτωσεις εμπρησμων ειναι να εξαλειψεις το κινητρο"

"δηλαδη?"

"Δηλαδη οποιος περιφραξει καμμενη εκταση να θεωρειται αυτοματα φυσικος αυτουργος εμπρησμου.Οποιος Δασικος βαλει την υπογραφη του σε πραξη αποχαρακτηρισμου καμμενης δασικης εκτασης να παραπεμπεται για συναυτουργια.Οποιος συμβολαιογραφος κανει τετοια συμβολαιογραφικη πραξη το ιδιο,συν του οτι θα χανει την επαγγελματικη του αδεια.Οποιος χτισει,το ιδιο,συν το ενδεχομενο να γκρεμιστει το ακινητο τουΚαι να λυθει επιτελους το θεμα με "την περιουσια των Μονών".Ειναι δυνατον να επικαλειται η Μονη Πεντελης πχ οτι επειδη ενεμετο ολοκληρο το βουνο το 1500 με αδεια του Σουλτανου-το οποιο ειρησθω εν παροδω κατι λεει για τη συναλλαγη της εκεινη την εποχη-ειναι δυνατον,επαναλαμβανω να ισχυριζεται οτι αποτελει περιουσια της ολο το βουνο?Και επειδη ξερουν οτι κατι τετοιο ειναι εωλο,ειναι προθυμοτατοι να "πουλησουν"δασικες εκτασεις(που δεν τους ανηκουν βεβαια)σε συνεταιρισμους και ιδιωτες.Και μετα βεβαια ξεσπουν ΄τυχαιες φωτιες" σ'αυτες ακριβως τις εκτασεις που ανοιγουν το δρομο στον αποχαρακτηρισμο"

"Ενα λεπτο κΖ."παρενεβη αλλος γνωστος δημοσιογραφος,γνωστος ΥΜΣ(υπηρετης μεγαλων συμφεροντων)."Τα βαλατε με την Πολιτεια και τις Νομαρχιες,τα βαλατε μετα με το συνολο των πολιτων,τωρα τα βαζετε και με την Εκκλησια?Ποιος νομιζετε οτι ειστε και μιλατε ετσι "υπερανω"?

Ωπ,αρχισαμε σκεφτηκε μ'ενα πικρο χαμογελο ο Ο Ανθρωπος Που Ελεγε Παντα Την Αληθεια..."Για πειτε μου"συνεχισε λαβρος ο δημοσιογραφος"δεν ειστε παντρεμενος,ετσι δεν ειναι?"

"Γνωριζετε πως οχι"απαντησε ο κ .Ζ σημειωνοντας νοερα εναν ποντο.

"Οποτε δεν πιστευετε στον θεσμο της Οικογενειας,συμπεραινω.Πιστευετε στο Θεο?"εσπευσε να προχωρησει στο επομενο καρφωμα ο ΥΜΣ.

'Εαν εννοειτε αν πιστευω σε καποια ανωτερη απ τον ανθρωπο Δυναμη,ναι,ισως πιστευω" απαντησε ο κ.Ζ."αν εννοειτε ομως αν δεχομαι οτι ο επι Γης εκπροσωπος και γνησιος και αποκλειστικος εκφραστής αυτης της Ανωτερης Δυναμης ειναι ο Αρχιεπισκοπος ή ο Πάπας,τοτε θα σας δυσαρεστησω.Επιπλεον το οτι εγω δεν επελεξα να κανω οικογενεια,δε σημαινει οτι κανω προπαγανδα εναντιον του θεσμου.Δεν ειναι ολοι οι ανθρωποι πλασμενοι για αυτο...."προσπαθησε να αντικρουσει το λογικο αλμα του 'εργολαβου"-δημοσιογραφου ο κ.Ζ. αναμεσα στο σουσουρο που ηδη πλανατο αναμεσα στους καλεσμενους της εκποπης.

"Και απ'οτι ξερω δεν εχετε καταφερει να στεριωσετε σε ενα εργασιακο χωρο-εχετε φυγει απο διαφορες εταιρειες και οργανισμους,συνηθως μετα απο συγκρουσεις,ετσι δεν ειναι?"συνεχισε ακαθεκτος ο ΥΜΣ.

"Βλεπω εχετε φερει τον Φακελο μου μαζι...ας ειναι,αυτο σημαινει οτι τα Αφεντικα σας φοβουνται την Αληθεια και σας οπλισαν ή ετσι νομιζουν.Παντως αυτο που ειπατε,σημαινει ή οτι εγω ειμαι απροσαρμοστος (η εκδοχη που εσεις θελετε να προβαλλετε) ή οτι ειμαι Ακεραιος,σταση που οπως ξερετε δεν ειναι πολυ in στις μερες μας.Παρεπιμπτοντως,τα δυο ενδεχομενα δεν ειναι αμοιβαιως αποκλειομενα" τονισε Ο Ανθρωπος Που Ελεγε Παντα Την Αληθεια,ευχαριστημενος πλεον που βρηκε τροπο να αμυνθει στην αναμενομενη κακοηθεια...

"Εγω δεν βλεπω για ποιο λογο θα επρεπε ο κοσμος να ακουει καποιον αντικοινωνικο τυπο οπως εσας,που απορριπτει με τη σταση του τους πυλωνες της κοινωνιας μας,την Οικογενεια,τη Θρησκεια,την Πολιτικη" συνοψισε αυθαιρετα ο ΥΜΣ,αποφασισμενος να τελειωνει με αυτον τον ενοχλητικο.Ετσι κι αλλιως ο ιδιος θα ηταν και αυριο στην τηλεοραση,πραγμα που δεν μπορουσε να ειπωθει για τον κ.Ζ.

"πραγματι"απαντησε ψυχραιμα ο κ.Ζ. "εκτος απ το οτι ο κοσμος εχει δικαιωμα να ακουει διαφορετικες φωνες και να επιλεγει ποια νομιζει γνησιοτερη,δεν υπαρχει αλλος λογος.Δεν ειμαι καποιος σημαντικοτερος απο πολλους αλλους που εχουν παρομοιες σκεψεις,αλλα η οικοδεσποινα μας επεμενε βλεπετε...μην υποτιματε την κριση της και την κριση του κοσμου"συνεχισε με ζεν ψυχραιμια Ο Ανθρωπος Που Ελεγε Παντα Την Αληθεια...

Αν η τηλεοπτικη εικονα απεδιδε φυσικα τα χρωματα,οι τηλεθεατες θα ηταν αδυνατο να μην προσεξουν την χρωματικη αλλαγη στο προσωπο του ΥΜΣ:βαθυ κοκκινο μεχρι συμφορησεως.Ακου εκει," ο κοσμος εχει δικαιωμα να επιλεγει ποια ειναι η Αληθεια!"σκεφτοταν ο μεγαλοδημοσιογραφος..."Η αληθεια ειναι αυτη που σας πλασαρουμε εμεις.Αλλοιμονο αν αφηναμε τον κοσμο να αποφασιζει οτι θελει.Τι δουλεια θα καναμε τοτε εμεις?Μα ειναι δυνατον ενας ανθρωπος 50 χρονων να ειναι τοσο,τοσο...αιθεροβαμων,τοσο επικινδυνα αντισυμβατικος και να τον βγαζουμε στην τηλεοραση?Ειναι δυνατον να μην ξερει τους κανονες του παιχνιδιου?" θα ακουγοταν αν οι σκεψεις του δονουσαν το διαφραγμα του μικροφωνου του...

Ευτυχως Ο Ανθρωπος Που Ελεγε Παντα Την Αληθεια ηδη αποχαιρετουσε την οικοδεσποινα ευχαριστωντας την για την προσκληση και λεγοντας "Νομιζω οτι εκπληρωσα τον προορισμο μου σημερα,εδω... η εκπομπη θα κανει τα νουμερα που ελπιζατε,και η χωρα θα συνεχισει να καιγεται οπως και πρωτα.Απλα,τωρα κανενας θεατης δε μπορει να ισχυριστει οτι δεν ηξερε,δεν γνωριζε.Καληνυχτα σας!"

ΡΕΚΒΙΕΜ για "μερικα δεντρα"...

το Σταδιο με "τα λιγα δεντρα"που δεν υπαρχουν πια

Αυτο που εκανε την Ολυμπια να ξεχωριζει απο αλλους αρχαιολογικους χωρους που εχω επισκεφτει,ηταν η αρμονικη συνυπαρξη με τη Φυση,ο δεσμος με το δασος που περιεβαλλε τον χωρο του Σταδιου.

Ανεβαινοντας απ το παρκινκ καλοδεχεται κανεις την σκιερη και δροσερη διαδρομη.Ο χωρος μεταξυ του Νεου Μουσειου και του αρχαιολογικου χωρου μια οαση απο παρτερια με γρασιδι και πανυψηλα δεντρα που υποβαλλουν στον επισκεπτη την αισθηση του Προαιωνιου.Τα δεντρα συντροφευουν τους επισκεπτες και μεσα στον αρχαιολογικο χωρο,διπλα στα απομειναρια των Ολυμπιακων κτηριων,προσφεροντας σκια και προστασια απ τον καυτο ηλιο του καλοκαιριου.

31/07/07... εξω απ το Νεο Μουσειο

Τιποτε ομως δεν εχει προετοιμασει τον επισκεπτη για την στιγμη που 2 περιπου ωρες μετα την εισοδο του στον αρχ.χωρο θα διαβει την αρχαια αψιδα για να αντικρυσει το Σταδιο:Ενας κομψος χωματινος στιβος που αναδεικνυεται απο τις πρασινες απαλες πλαγιες εκατερωθεν του,τα περιφημα "πρανή" που μαθαμε αυτες τις μερες.Καποιοι δοκιμαζαν να αισθανθουν πως θα ηταν να συμμετεχεις στους Αγωνες τρεχοντας το μηκος του Σταδιου,ενω αλλοι προβαριζαν τον κότινο,που ηταν αφημενος πανω στο λιτο βαθρο.Καθησαμε για μια σκιερη αναπαυλα στο δεξιο πρανες,εκει που σωζονται και οι θεσεις των ελλανοδικων και θαυμαζα τη θεα του δασους που στεφανωνε την απεναντι πλευρα.

Κρονιος Λοφος

Το ολο συνολο Σταδιο-πρανη-δασος σε μεταφερει στο Χρονο,σε βγαζει απο το εαυτο σου και δημιουργει το αναλογουν Δέος...Αυτο το δασος λοιπον,ο Κρονιος Λοφος,ηταν "τα λιγα δεντρα που καηκαν"κατα τον Υπουργο Πολιτισμου Γ.Βουλγαρακη,που σε μια μονο φραση του εδειξε τη σχεση που εχει τοσο με τον Πολιτισμο οσο και με την Αληθεια.Κι ας ειχε πρειδοποιηθει το Υπ.Δημοσιας Ταξης απ την προηγουμένη οτι η φωτια κατευθυνεται κατα την Ολυμπία...Αλλα ετσι γινεται,οταν την κατανομη των δυναμεων Πυροσβεσης και το που θα πρεπει να εστιαστει η προσπαθεια αναχαιτισης του πυρινου μετωπου,γινεται απ τα τηλεοπτικα καναλια.Δεν γνωριζω τι ζημιές εχουν υποστει τα γλυπτα που βρισκονταν εξωτερικα, στο περιστυλιο του Μουσειου.Αλλα και μονο η καταστροφη της αρμονικης σχεσης αρχαιολογικου χωρου-περιβαλλοντος,που ειχε διαμορφωθει με τα χρονια ειναι, τοσο απο αισθητικης οσο και απο συμβολικης πλευρας,ανυπολογιστη.

Μενει κανεις να αναρωτιεται αν θα ειχε προκυψει αυτος ο ολεθρος,αν ο Πρωθυπουργος δεν ειχε προταξει την κομματικη σκοπιμοτητα προκηρύσοντας με αστεία προσχήματα πρόωρες Εκλογές τη μερα που καιγοταν ολη η Πεντέλη.Θα ειχε τη δυνατοτητα απο τοτε να στειλει σπιτι τους τους καταφανως ανεπαρκεις Πολυδωρα-Κοη,δεν θα ειχε αποδιαλυθει ο υποτυπωδης κρατικος μηχανισμος,δεν θα υπηρχε διαχυτη η γενικοτερη αισθηση του κενου εξουσιας που πιθανον ενεθαρρυνε καποιους να βαλουν για τους δικους τους λογους καποιες ακομη φωτιές,δεν θα ηταν τοσο εντονη η πιεση των εντυπωσεων που δημιουργουσαν τα καναλια,θα μπορουσαν ισως να γινουν ευκολοτερα καποιες κυνικες μεν,αναγκαιες δε,επιλογες για το που επρεπε να δοθει η μαχη με τη φωτια,δεν θα ειχαμε φτασει στο αισχος των ουρών για τα 3000 ευρω χωρις υποτυπωδεις εξασφαλισεις,οτι πραγματι πηγαινουν σε πληγεντες.Μενει κανεις να αναρωτιεται ποσο στενομυαλος και αυτο καταστροφικος μπορει να γινεται ο Ανθρωπος...

Ουσιαστικη συμβολη στην αντιμετωπιση των πυρκαγιων

απο καποιους πολίτες (φωτο απο skynews)

Golden Door

απο τα πιο ποιητικα φιναλε ταινιας που εχω δει,υποστηριζομενο απο ενα εκπληκτικο κομματι της Nina Simone.

Δειτε και ακουστε...
(απο το φιλμ NuovoMondo του Crialesi-ελλην.τιτλος "Χαμένα Ονειρα")

Καλο Καλοκαιρι!

ειναι καιρος το βλεμμα μας να ξεφυγει απο τους τεσσερεις

τοιχους των τσιμεντενιων κουτιων μας...

να πλανηθει σε μακρινα λιμανια....

να ατενισει αρχαιους βραχους να αντιστεκονται ακομη

σε συγχρονα κυματα....

...αμόλυντες παραλίες που ενα μοναδικο σκαρί δεν αρκεί

για να χαλασει...

ειναι καιρος για μία ακομη φορά να φτιάξουμε καστρα

στην αμμο....

και να επισκεφτουμε αληθινα καστρα....

να γεμισουμε το βλεμμα μας με τυρκουαζ νερά...

ή το βαθυ μπλε του ουρανού....

να ρομαντζαρουμε το σουρουπο απαλλαγμενοι απο εγνοιες

ατενιζοντας γλυπτα απο τη συνεργασία ανθρωπου

και φυσης...

...να προκαλεσουμε τα κυματα....

ή να τα θαυμαζουμε απο αποσταση...

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ σε ολους

και ευχαριστιες για την καλη παρέα

SUITCASE STORY

(κατοπιν παλιας προσκλησης της Ματιλδης)

Ο Αντωνης,καθισμενος επι 3-4 ωρες σερι στο αυτοσχεδιο στουντιο του,αισθανοταν πια θολωμενος.Διπλα του το τασακι ξεχειλο απο τσιγαρα,2 μπουκαλια μπυρας με τα οποια προσπαθησε να σβησει τη διψα που του προκαλουσε το καμινι που ερχοταν απ το μισοκλειστο(ή μισανοιχτο,εξαρταται παντα απ την οπτικη γωνια...) παραθυρο,η κιθαρα του περασμενη στον ωμο,ο υπολογιστης με το προγραμμα συνθεσης ανοιχτος,το τηλεφωνο κλειστο για να μην του κοψουν την εμπνευση εαν φυσικα αυτη εκανε τον κοπο να εμφανιστει,αλλα παρολα αυτα το κομματι δεν του εβγαινε οπως το ηθελε.

Οχι,δηλαδη οτι συνεβαινε κατι διαφορετικο τα τελευταια 3-4 χρονια.Λες και μετα τα 27-28 καποιος τον ειχε καταραστει...Μεχρι τοτε δεν ειχε ιδιαιτερη δυσκολια να σκαρωσει τραγουδια.Αρκουσε να ακουσει μια φραση ή ενα στιχο που του εκανε κλικ,και γρηγορα ειχε ετοιμη τη μουσικη που πιστευε οτι της ταιριαζε.Απο κει και περα επεκτεινοταν προς τα μπρος και πισω,προσθετοντας στιχους,χτιζοντας μια ιστορια γυρω απ τον αρχικο στιχο-φραση,και μετα, με την ιδεα σχηματοποιημενη σε γενικες γραμμες θα σκαλιζε την κιθαρα του ψαχνοντας το αποθησαυρισμενο μεσα του αποθεμα ακορντων,συγχορδιων για να χτισει το τραγουδι...Ετσι ειχαν κανει αρκετες σχεδον επιτυχιες για 5-6 χρονια,δηλ.τραγουδια που αγαπηθηκαν απο ενα ορισμενο,εναλλακτικο κοινο,που αν και δεν ηταν ιδιαιτερα ευαριθμο,ηταν ομως ιδιαιτερα απαιτητικο.

Αλλα οπως ειχε πει κι ο Ντυλαν "Times,are achanging", το κοινο τους μεγαλωσε και στραφηκε σιγα σιγα σε αλλα μουσικα ειδη ενω οι νεωτερες γενιες ενδιαφερονταν μονο για τους επιδοξους κυριαρχους της πιστας που εβγαιναν απ τα reality show.Αντιμετωποι με το συρρικουμενο ενδιαφερον,καθενας τους ειχε αντιδρασει διαφορετικα:ο Μαρκος κι ο Γιαννης δε δυσκολευτηκαν να αναζητησουν το μεροκαματο στα νυχτερινα μαγαζια που μεχρι προτινος κοροιδευαν-ας οψονται οι αναγκες επιβιωσης.Ο χαρισματικος στις παρεκτροπες Κωστας,ανεπισημος frontman του γκρουπ και ορκισμενος ladies man ειχε χαθει καπου γωνια Κοκας και Κραιπαλης,η Βικυ ειχε αποφασισει να τελειωσει την Αρχιτεκτονικη και ηδη εξαργυρωνε την διαφορετικοτητα της προκαλωντας αισθηση στο Λονδινο οπου ειχε παει για μεταπτυχιακα,και μονο ο τοποτηρητης του Ρυθμου Αρης,ο ντραμερ του γκρουπ, περιμενε ποτε θα ειναι ευχαριστημενος ο Αντωνης με το υλικο του για να ξαναπροσπαθησουν.

Αναψε ενα ακομα τσιγαρο,και βυθιστηκε σε μια ιδρωμενη αναδρομη:οι πρωτες συναυλιες σε σχολεια,η λατρεια των κοριτσιων,το πρωτο demo που ειχαν φτιαξει και το επαιζαν απ τον πειρατικο σταθμο που ειχαν καποτε με τον Κωστα,ο πρωτος δισκος,κι αλλες συναυλιες,με ολο και περισσοτερο κοινο...Και ταξιδια,μουσικα ταξιδια;μολις επιαναν καποια λεφτα εμπαιναν στο αεροπλανο για επιδρομη στα δισκαδικα της Leicester Square σε συνδυασμο με καποια συναυλια. U2,Waterboys,Simple Minds,Cure,οι Αυστραλοι Triffids και Go Betweens ηταν οι ηρωες τους εκεινη την εποχη.Θυμηθηκε μια συναυλια των Triffids στο Βελγιο,που ειχαν παει αλλαζοντας ολα τα μεταφορικα μεσα:πλοιο απ τη Μαγχη,τρενο,λεωφορειο κι εφτασαν μολις ειχε αρχισει η συναυλια.Εμειναν μετα το τελος της μαζι με αλλους "πιστους",ειχαν πιασει την κουβεντα με τα μελη του γκρουπ,τους ειπαν και για τις δικες τους μουσικες προσπαθειες,ο Mc Comb εδειξε ενδιαφερον,αλλα "πηγμενος"οπως ηταν κι αυτος στην προσπαθεια του να κανει το breakthrough, θα τους ξεχασε συντομα.Θυμηθηκε οτι η γλυκια Jill Birt ειχε δειξει προσωπικο ενδιαφερον για κεινον(παντα τα πηγαινε καλα με τις φοιτητριες Αρχιτεκτονικης,σκεφτηκε πικρα,με την εικονα της Βικυς στο μυαλο του),της ειχε μαλιστα δωσει διευθυνση και τηλεφωνο αν ερχοταν στην Αθηνα...

Ο Αντωνης ειχε συχνα την αισθηση οτι μονο εκεινος δεν ειχε αλλαξει:4-5 κιλα παραπανω δεν ηταν αρκετα για να αλλοιωσουν το γεροδεμενο,ψηλο κορμι του, τα μαλλια του παρεμεναν μαυρα και μακρια και οι μουσικοι του προσανατολισμοι σταθερα ροκ,εμπλουτισμενο με ελληνικα στοιχεια.Δεν ειχε συμμβιβαστει,δεν ειχε ξεπουληθει στους εμπορους της εποχης,σιγουρα τον βοηθουσε σ'αυτο το σπιτι που του ειχαν δωσει οι δικοι του και η συνταξη της μανας του που ατοφια εμπαινε στο δικο του λογαριασμο.Αλλα απόλους τους πρωην συντροφους του μονο ο Αρης,ο ντροπαλος κοινωνιολογος Αρης,που ηδη ειχε πιασει με "κανονικη"δουλεια παρεμενε,εστω και με το ενα ποδι, στην ιδια βαρκα.Μονο εκεινος πιστευε στον Αντωνη,τον περιμενε να τον απαλλαξει απ το φασμα της κανονικης ζωης που ειχε δρομολογηθει μπροστα του.Θυμηθηκε πως ειχε γνωριστει με τον Αρη.Σε καποιο μπαρ,ο συνηθως συνεσταλμενος Αρης ειχε βρει το θαρρος να πιασει την κουβεντα σε μια ομορφη Κρητικια γκαρσονα,για να βρεθει στο τελος κυκλωμενος απο 2-3 αγριεμενους μαυροπουκαμισαδες και θα ειχε κακα ξεμπερδεματα αν, κοντρα σε καθε λογικη,δεν ειχε παρεμβει ο Αντωνης με τον Κωστα.Απο τοτε ο Αρης τον ακολουθουσε πιστα-ηταν ο μονος που δεν τον προδωσε ποτε,σκεφτηκε.

Το χερι του ανακατεψε τα διαφορα χαρτια που συνωστιζονταν στο γραφειο του.Καποτε επρεπε να κανει μια εκκαθαριση,κοντευε να πνιγει απ τη σκονη και τα χαρτια.Το βλεμμα του επεσε σ'ενα ειδοποιητηριο απ το Ταχυδρομειο.Αποστολεας Εξωτερικου...διευθυνση στα Αγγλικα,χωρις ονομα,Δεμα,διαθεσιμο στο ταχυδρομειο ως...αυριο.Για καποιο λογο που δε μπορουσε να εξηγησει,αισθανθηκε οτι αυτο το δεμα τον αφορουσε.
Ετσι κι αλλιως,αποκλειεται να εβγαζε ικανοποιητικη δουλεια στην τωρινη του κατασταση.Καλο θα του εκανε να βγει εξω,να δει λιγο κοσμο.Εκανε ενα γρηγορο ντους,αλλαξε την ιδρωμενη του μπλουζα με τη 'γλωσσα" των Rolling Stones,πηρε το ειδοποιητηριο στο χερι και ξεκινησε για το ταχυδρομειο.

(συνεχιζεται...)

MIDSUMMER NOON STORY...

Την ωρα ακριβως που περνουσε κατω απ την ακομα ανερχομενη πορτα του γκαραζ αναρωτηθηκε αν ειχε πανω του τα κλειδια του.Ξαφνικα ενιωσε την αγωνια που ενιωθε παντα οποτε ξεχνουσε κατι πολυ σημαντικο ή κατι στοιχειωδες,και σιγουρα ηταν πολυ σημαντικο να ξαπλωσει στο κρεβατι του μετα το 4ωρο της διακοσμητικης παρουσιας του στα βαφτισια του υιου Πιπεροπουλου και το επακολουθο βαρυ γευμα υπο αποπνικτικη ζεστη.Ειχε φυγει νωρις το πρωι απ το εξοχικο του,θυσιαζοντας το κυριακατικο μπανιο του ωστε να παρευρεθει σε αλλη μία ,ανουσια για τον ιδιο,κοινωνικη υποχρεωση.Η γυναικα του και η κορη του ειχαν επωφεληθει απο τη δικη του "θυσια" αποχαιρετωντας τον ξαπλωμενες στις σεζ λογκ της Πλατιας Αμμου.Προσπαθησε να θυμηθει ποιος ειχε κλειδωσει την εξωπορτα του σπιτιου οταν εφευγαν την Παρασκευη το απογευμα.Θα ορκιζοταν οτι ειχε παρει κι εκεινος κλειδια,και οτι διεμειφθη μεταξυ τους ο συνηθης διαλογος "κλειδωνεις εσυ ή εγω?"Δυστυχως,ηταν αδυνατο να θυμηθει αξιοπιστα την συνεχεια του διαλογου και ως εκ τουτου το σφιξιμο στην καρδια του μεγαλωσε:γουστο θα ειχε να μην βρισκονταν καπου στο αυτοκινητο τα κλειδια του.

Ενα πενταλεπτο φρενηρους ψαξιματος ηταν αρκετο για να επιβεβαιωσει τους φοβους του.

Φυσικα συνεχισε να ψαχνει μηχανικα για λιγα λεπτα ακομη προσπαθωντας να πεισει τον εαυτο του οτι βρισκονται μπροστα στα ματια του και απλως δεν τα βλεπει.Οταν περασε κι αυτο το σταδιο αρχισε να αναρωτιεται που θα περνουσε τις επομενες 4 ωρες μεχρι να γυρισει η συμβια του.Οι περισσοτεροι φιλοι του ηταν ηδη διακοπες και προφανως δεν μπρουσε να αποτανθει στους λιγους που ειχε πριν λιγο αποχαιρετησει στην βαπτιση.Ξαφνικα του ηρθε η εμπνευση:Η πεθερα του!Παντα ειχε ενα σετ κλειδιων του σπιτιου τους!Εβγαλε γρηγορα το αυτοκινητο απ το γκαραζ και κατευθυνθηκε προς το σπιτι τους.

Μονο οταν εφτασε σχεδον εξω απο αυτο θυμηθηκε οτι ακριβως εκεινο το Σαββατοκυριακο ειχαν και τα πεθερικα του αποφασισει να αποδρασουν στο σπιτι τους στην Μυκονο!Απ'οτι φαινεται θα επρεπε να περιμενει 4-5 ωρες εξω,στον καυτο αερα προτου ξεκουρασει το κουρασμενο του κορμι.Γρηγορα διετρεξε με το μυαλο του τις πιθανες εναλλακτικες λυσεις.

Να κατσει καπου για καφε?ποσο θα καθοταν πινοντας ενα καφε,μονος του?Για φαγητο δεν ηθελε να ακουσει...ευτυχως μεσα στο αυτοκινητο ειχε το μυθιστορημα που διαβαζε και ειχε αποβει πολυ καλη επιλογη και το i-pod του.Αποφασισε οτι ο Εθνικος Κηπος θα ηταν μια δροσερη επιλογη...ειχε και την Αιγλη οπου μπορουσε να πιει ενα καφε να συνελθει λιγο.

Παρκαρε στις θεσεις της Ολυμπιακης Επιτροπης πονταροντας στις ελαχιστες πιθανοτητες να τις χρειαζονταν ενα καυτο κυριακατικο μεσημερι του Ιουλιου και κατευθυνθηκε προς το Ζαππειο.Τα σκιερα παγκακια απεναντι απ το αγαλμα του Καραισκακη αποδειχτηκαν απροσμενα δροσερα και ετσι εκατσε με το βιβλιο του σε ενα απο αυτα.Τα ακουστικα του κρατουσαν μουσικη συντροφια και γρηγορα βυθιστηκε στην αναγνωση.Η μεταγευματικη νυστα ομως αποδεικνυοταν δυσκολος αντιπαλος ενισχυμενη απο τη ζεστη,κι ετσι συχνα χρειαζοταν να ξαναδιαβασει την παραγραφο που μολις ειχε ολοκληρωσει.

Μια ωρα αργοτερα, μετα βιας κρατουσε το κεφαλι του ορθιο.Θα ειχε παει στην Αιγλη για ενα αναζωογονητικο freddocino αν δεν ειχε ανακαλυψει οτι με την αλλαγη των ρουχων του για την βαφτιση ειχε ξεχασει,εκτος απ τα κλειδια του,και το πορτοφολι του!Ετσι,οι τσεπες του λευκου,λινου του παντελονιου ηταν πιο αδειες κι απ'αυτες μεθυσμενου εγγλεζου τουριστα...Τι στο καλο! καπως θαπρεπε να επιβιωσει για μερικες ακομη ωρες.Ακουμπησε το χοντρο μυθιστορημα στην ακρη,και ξαπλωσε με το κεφαλι του πανω σ'αυτο ξεπερνωντας τους ενδοιασμους του για την εικονα που εδινε,αυτος,ενας ευπατριδης,ξαπλωμενος σε κοινη θεα σε ενα παγκακι του Εθνικου Κηπου.

Απ τα ακουστικα τωρα ακουγοταν η ονειρικη μουσικη του Brian Eno με τους στιχους που ειχαν στοιχειωσει τα 18 του χρονια

"given the chance,

I'll die like a baby,

on some faraway beach
When the season's over

Unlikely

I'll be remembered

As the tide brushes sand in my eyes

I'll drift away.,.."

Εκλεισε τα ματια και προσπαθησε να θυμηθει τοτε που η ζωη φαινοταν ακομη απλη,που ολες οι δυνατοτητες ηταν εφικτες απλως και μονο επειδη δεν ειχε ακομη αρχισει να τις αποκλειει επιλεγοντας...Τοτε που η δικη του θνητοτητα απασχολουσε μονο τον ιδιον και κανεναν αλλο που να εξαρτιοταν απ'αυτον και ειχε την πολυτελεια να της δινει ποιητικη,ασκοπη χροια...

Βρισκοταν ηδη νοερα κατω απ την σκια ενος θεορατου πευκου στην Σκιαθο,το αερακι τον δροσιζε νανουριζοντας τον με τη νωχελικη κινηση των κλαδιων και το θροισμα των πευκοβελονων,καπου κοντα βρισκοταν και η πηγη της τοτινης ευτυχιας του,τα βλεφαρα του τωρα ηταν διαφανα και μπορουσε να (μισο)βλεπει μεσα απ αυτα....

...Κι ετσι,ο Ερμολαος Πετριδης,καθως πρεπει γονος καλης οικογενειας με 8ετεις ακαδημαικες σπουδες στα καλυτερα Κολεγια του εξωτερικου και 12ετη σχεδον θητεια στα Διοικητικα Συμβουλια διαφορων Εταιρειων,συνηθισμενος σε Chesterfield καναπεδες και διευθυντικα καθισματα 2000 ευρω,βυθιστηκε στον πιο ανεμελο και ξεκουραστο εδω και πολυ καιρο υπνο του σε ενα ακαμπτο παγκακι του Εθν.Κηπου...

IT'S NOT HOW FAR YOU FALL,IT'S THE WAY YOU LAND

Συνεχιζοντας τη μουσικη επιμορφωση του κοινου,θελω να σας παρουσιασω 2 σπουδαια αλμπουμ που ανακαλυψα προσφατα:

το πρωτο ειναι της μεγαλης Patti Smith,της ονομαζομενης και ποιητριας του ροκ,με τιτλο Twelve.Τοσα ειναι τα τραγουδια που εχει διαλεξει για να διασκευασει με το μοναδικο της τροπο η Patti Smith

.

Μεταξυ αυτων ξεχωριζω τα Midnight rider(allman brothers),The boy in the bubble,Soul Kitchen(Stones),Changing of the Guards,Smells like teen spirit(Nirvana).

Kαλο,κλασικο ροκ,οπως μονο οι μεγαλοι του ειδους ξερουν να κανουν,με τη χαρακτηριστικη ποιητικη διαθεση της Patti.

Το δευτερο αλμπουμ ηταν αληθινη εκπληξη με τον τιτλο-μοτο

It's not how far you fall,it's the way you land των Soulsavers.

Οι κ.Ian Glover,Rick Martin(καμια σχεση με τον λατιν Ricky)επιστρατευουν σε 8 κομματια τη βαρυτονη φωνη του σαμανου Mark Lanegan(των Screaming Trees/Queens of the Stone Age, για πολλους η μεγαλυτερη φωνη της Αμερικης τα τελευταια 20 χρονια),αναμιγνυουν μουσικα ειδη και παραδιδουν στα αυτια μας 4-5 τουλαχιστον αριστουργηματα.Ακουστε το Kingdom of rain και το Revival και πειτε μου...

Αν ειναι να αγορασετε 2 cd για τις καλοκαιρινες σας βολτες,δεν θα αστοχησετε με αυτα...

Sigur Ros - Saeglopur

μετα την προηγουμενη καταιγιδα η ηρεμια!


απλα καταπληκτικο τραγουδι και βιντεο...

Για τη Χαρουλα μας...

Τη στιγμη που ακουσα την ειδηση αισθανθηκα οτι δεν θαταν μακρινη η μερα που θα επρεπε να γραψω για αυτο...Μερικες φορες γραφεις,οχι για να ξεκινησεις μια ανταλλαγη αποψεων ή ενα προβληματισμο,αλλα γιατι δεν μπορεις να κανεις αλλιως,γιατι αισθανεσαι οτι το οφειλεις σε καποιον.



1-2 μερες μετα την επιστροφη μου απο τη Βιεννη συναντησα στο ασανσερ τη συναδελφο της:
κλασικοι χαιρετισμοι,"τι κανεις?",και μετα απο ενα δυσθυμο οσο και ευγλωττο "καλα","τα εμαθες για τη Χαρουλα,ε?","οχι" λεω εγω,"ελειψα λιγες μερες,τι επαθε παλι?"
"Δεν ειναι καθολου καλα,ειναι στον Ευαγγελισμο,οξεια μυελογενης λευχαιμια!"

...ενας παγωμενος αερας φυσηξε ξαφνικα εν μεσω εξωτερικης θερμοκρασιας 32 βαθμων,σαρωσε την ευχαριστη διαθεση που ειχε προκαλεσει η ευρωπαικη μου αποτοξινωση και σηκωσε την τριχα στα χερια μου.
Λευχαιμια?η Χαρουλα μας?που την καμαρωνα σε μια συνεστιαση μολις πριν 2 μηνες,και ευχομουν απανωτα να ηταν τα μεχρι τοτε ολα τα βασανα της?

Γιατι το παντα χαμογελαστο κι ευγενικο αυτο κοριτσι χτυπηθηκε απο το Θεο/Μοιρα/Τυχη (διαλεξτε και παρτε,αναλογα τι πιστευετε)ανελεητα τα τελευταια 2-3 χρονια:

Το εναρκτηριο λακτισμα δοθηκε οταν κοπηκαν τα συρματοσχοινα(!) του ασανσερ σε καποιο σπιτι και βρεθηκε μαζι με τη μητερα της σε ελευθερη πτωση εντος του φρεατιου!Σπασμενα ισχια και χερι η μητερα,συντριπτικο καταγμα σφυρων η Χαρουλα.Καθως επασχε απο μια ιδιοπαθη θρομβοκυταρωση,χρειαστηκε προεγχειρητικα τροποποιηση της αντιπηκτικης αγωγης που λαμβανε,που οδηγησε μετα το χειρουργειο σε λιαν απειλητικες θρομβωσεις της μεσεντεριου αρτηριας.Δεν ξερω ποσες φορες χρειαστηκε να χειρουργηθει για να διαφυγει τον κινδυνο...καταφερε και βγηκε,εστω και με τα μισα κιλα και επανηρθε στη δουλεια της παντα με το χαμογελο.Λιγους μηνες αργοτερα την εχασα παλι για καμποσες μερες.Ρωτωντας εμαθα οτι της βρηκαν καρκινο θυρεοειδους.Ολικη αφαιρεση,ραδιενεργο ιωδιο κλπ.Ηδη συζηταγαμε οτι η κακοδαιμονια της ξεπερνουσε και την πιο νοσηρη φαντασια.Η Χαρουλα επανηλθε κοντα μας,και καθε φορα που την εβλεπα στο διαδρομο ευχομουν να μη χρειαστει να ξαναλειψει.Καποιο λεμφαδενικο καθαρισμο τον συνεδεσα με το προβλημα του θυρεοειδους,κι οσο κι αν δεν ηταν ευοιωνο σημαδι,δεν ηταν και κατι καινουριο...Η ελπιδα παρεμενε...



Μεχρι που σε μια απο τις τακτικες αιματολογικες της εξετασεις,κατι ειδαν και την πηραν εσπευσμενα τηλεφωνο απ τον Ευαγγελισμο να παει για επανελεγχο.Την εκαναν εισαγωγη την ιδια μερα και η Χαρουλα δεν εμελλε να ξαναβγει...Δεν ξερω αν η χημειοθεραπεια επιταχυνε το τελος ή αν αναλογη θα ηταν και η φυσικη εκβαση των πραγματων.Σε αντιθεση με την Αμαλια Καλυβινου,η Χαρουλα δεν ειχε ιδιαιτερο παραπονο απο τους γιατρους της.Νοσηλευτρια η ιδια,γινοταν αμεσα συμπαθης με το γεματο αξιοπρεπεια ευγενικο χαμογελο της και οι ανθρωποι που ειχαν την φροντιδα της εβαζαν προσωπικο στοιχημα την βελτιωση της.Αν απο κατι ειχε παραπονο,ηταν γι'αυτο το αναλγητο και γραφειοκρατικο συστημα Υγειας που θεωρει λογικο να στοιβαζονται οι ασθενεις σε θαλαμους των 8 κρεβατιων,που την αναγκαζε να γινεται αποτροπαιο θεαμα για τους αλλους καθως η ανημπόρια της αυξανοταν...Ηταν για τις αδιαφορες συναδελφους της(!) που ενω επρεπε να λαμβανουν τα υψιστα προφυλακτικα μετρα οταν πηγαιναν να βαλουν φαρμακο στον ορο καποιας με μηδενισμενα τα λευκα αιμοσφαιρια απο τη νοσο και τις θεραπειες,αυτες εβγαζαν τη συριγγα απο την τσεπη τους,παρεα με χιλια δυο ασχετα πραγματα...Το παραπονο της ηταν οτι επρεπε να κρατα δεμενο το στατω στο κρεβατι της γιατι δεν βρισκοταν αλλο σ'όλη την πτερυγα...



Αυτη τη φορα,δεν ταλαιπωρηθηκε πολυ...το χτυπημα ηταν πολυ μεγαλο για τον ταλαιπωρημενο οργανισμο της και η Χαρουλα ξεκουραστηκε με την τελευταια Πανσεληνο του Ιουνιου.

Στο αγγελτηριο ειδα με εκπληξη οτι ηταν 33 χρονων-δεν την εκανα πανω απο 28!Τα τρια αυτα χρονια των συνεχων προβληματων δε θυμαμαι ποτε να την ακουσα να βαρυγκομησε,να πει ενα απολυτα δικαιολογημενο "θεε μου,γιατι ολα σε μενα?"Δεν ειχε προλαβει να δημιουργησει οικογενεια-ειχε ομως την τυχη να εχει διπλα της ενα αγορι που αποδειχθηκε Αντρας ,καθως δεν λιποψυχησε μπροστα στα τοσα προβληματα κι ας μην ειχε τυπικες δεσμευσεις κι εμεινε στο πλευρο της ως το αναπαντεχο τελος.Μαζι τους καμαρωνα στη συνεστιαση που εγραφα παραπανω κι εκανα χιλιες ευχες να ζησουν ανεφελα απο κει και περα.



"It never rains,it pours!" λενε οι Αγγλοι για να δειξουν οτι μερικες φορες οι συμφορες ερχονται απανωτες.Ή οπως προφητικα ειχε τραγουδησει ο Ξυλουρης με τη συνταρακτικη φωνη του "εβαλε ο Θεος σημαδι..." Η περιπτωση της Χαρουλας για μενα ειναι (αλλη μια...)αποδειξη οτι ειτε δεν υπαρχει Θεος οπως μας τον μαθαιναν στο σχολειο(δικαιος,φιλευσπλαχνος,ο τα παντα ορών)ειτε,αν επιμενει καποιος οτι υπαρχει,εχει πολυ διεστραμμενη αισθηση του χιουμορ.

Βεβαια,εχουν φροντισει και για αυτο:"δεν ξερεις τι θεση εχει αυτο που προσπαθεις να εξηγησεις στο Ευρυτερο Σχεδιο,The Grand Scheme of things".Ας προσπαθησει να το εξηγησει αυτο κανεις στην φτωχη μητερα της...



Χαρουλα,εγω θα κρατησω στη μνημη μου παντα το μονιμο χαμογελο σου,την αξιοπρεπεια και την ευγενεια σου.Κι αν,λεμε ΑΝ,συναντησεις καποιον εκει πανω,ρωτα εκ μερους μου ενα τεραστιο "Γιατί?"

Sweet child in time you'll see the line
The line that's drawn between the good and the bad
See the blind man shooting at the world
Bullets flying taking toll...