i Sad: Tribute to Steve Jobs

Η σημερινή μέρα σημαδεύτηκε παγκόσμια από την (αναμενόμενη βέβαια...) "αναχώρηση" ενός απ τους μεγαλύτερους οραματιστές και καινοτομιστές του 20ού και 21ού αιώνα:
ενός αντισυμβατικού ανθρώπου που κατάφερε ό,τι κατάφερε διότι πάντα αμφισβήτησε την πεπατημένη,έπεσε,ξανασηκώθηκε,εργάστηκε σκληρά αλλά δεν ξεχνούσε να δίνει χρόνο στον εαυτό του να πειραματιστεί και να ονειρευτεί.
Και είχε τη γενναιοδωρία,αυτά που ο ίδιος ονειρευόταν,να τα υλοποιεί και να τα προσφέρει στο επόμενο προιόν του,σε μια premium μεν,προσιτή δε,τιμή αν συνυπολογίσει κανείς οτι σχεδόν κάθε φορά,δημιουργούσε μια νέα αγορά,βάζοντας τους ανταγωνιστές να τρέχουν για να μιμηθούν την Apple.


Aπό την εφεύρεση του προσωπικού υπολογιστή,στην αλλαγή του τρόπου με τον οποίο ο χρήστης αλληλεπιδρούσε με αυτόν(ποιός θυμάται τις εντολές σε DOS?),στο ποντίκι,στα υπέροχα γραφικά,στην επανεφεύρεση και αναζωογόνηση του κινούμενου σχεδίου μέσα απ το τεχνικό και καλλιτεχνικό θαύμα της Pixar,και τελικά πίσω στο τιμόνι της πρώτης αγαπημένης(που εκείνη την εποχή έμοιαζε με την ελλην.οικονομία...) και τη διάσωση της με το πιο γλυκό pc ως εκείνη την εποχή(το πρώτο i mac),την επανάσταση στον τρόπο αρχικά,που ακούμε μουσική,μέσα απ τις διαδοχικές-εκθετικά καλύτερες κάθε φορά-εκδόσεις των i pod,και στη συνέχεια,στον ίδιο τον τρόπο διανομής της Μουσικής μέσα απ το i-Tunes και το δικτυακό τους μαγαζί,την εκθρόνιση των παραδοσιακών κατασκευαστών κινητής τηλεφωνίας από την πρωτόπειρη στον χώρο Apple με το εντελώς επαναστατικό( το πρώτο δίχως φυσικό πληκτρολόγιο...) i phone,και την εφευρεση μιας νέας κατηγορίας gadget με τα ipad,και τις άπειρες,και εξαιρετικά χρήσιμες εφαρμογές τους...



Και στα καλύτερα από αυτά τα χρόνια,στα χρόνια της μεγαλης επιτυχίας,ο ίδιος να παλεύει γενναία με τον χειρότερο καρκίνο που μπορεί να τύχει σε άνθρωπο...

Το γεγονός οτι τόσο πολύς κόσμος-παγκόσμια-αισθάνεται την ανάγκη να αποχαιρετήσει και να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του απέναντι σε έναν επιχειρηματία,έναν κομπιουτερά,έναν χαρισματικό πωλητή,
μιλά από μόνο του για την μοναδικότητα του Steve Jobs :
αφήνει πίσω του,εκτός απ τα εκπληκτικά προιόντα του και μια παρακαταθήκη-στάση ζωής όπως την εξέφρασε το 2005 στο παν/μιο του Stanford:



ΥΓ. Αξίζει να αναρωτηθεί κανείς (και ιδίως αυτοί που μας κυβέρνησαν τα τελευταία 30 χρόνια) ποια θα ήταν η μοίρα του ίδιου ανθρώπου αν είχε την ατυχία να έχει γεννηθεί στην Ελλάδα κι όχι στην Καλιφόρνια...