Ο Ευλογημένος Αρχηγός....

Ποιός να το έλεγε,εκείνο το μακρινό καλοκαίρι του 90...όταν ο Παύλος Γιαννακόπουλος,που πλήρωνε ακόμα πανάκριβα "δίδακτρα" ως παράγοντας,αποφάσιζε να δώσει κοντά 100 εκατομύρια και να διαλύσει το ιστορικό τμήμα πόλο για χάρη ενός 16 χρονου μαθητή από την Γλυφάδα.Οι 'εσωκομματικοί του αντίπαλοι" έμελλε να του το χτυπάνε σαν σκάνδαλο μέχρι να έρθει το παλλιροιακό κύμα των τίτλων και να τους πνίξει...
Το λεπτό παλικαρράκι με το φαρμακερό "χέρι" βρέθηκε αναγκαστικά στα βαθιά ελλείψει αληθινής ποιότητας στην τότε ομάδα,πήρε πολύ νωρίς φανέλα βασικού και άρχισε να ζυμώνεται στον ρόλο που η Μοίρα του επεφύλασσε.Η έλευση ολοένα και μεγαλύτερων ονομάτων στην ομάδα βοήθησε και τον ίδιο να γίνεται καλύτερος παίκτης,αίροντας τις δυσβάστακτες προσδοκίες απ τους δικούς του μόνο ώμους,με τις επιτυχίες να έρχονται ακριβώς την ώρα που έπρεπε,λίγο πριν η απογοήτευση και η εσωστρέφεια αρχίσουν να κατατρώνε την ομάδα.
Γιατί τελικά,οι πολύ μεγάλες καριέρες,εκτός από ταλέντο και δουλειά,χρειάζονται 2 ακόμα δυσεύρετα συστατικά:Τύχη και σωστή Κρίση...
Η τύχη έγκειτο στο ότι η μπασκετική ωρίμανση του αρχηγού,σε νεαρή μάλιστα ηλικία,συνέπεσε με την καρποφορία, επιτέλους, των κόπων των Γιαννακοπουλέων σε τίτλους, που τους παρακινούσε σε ολοένα και νέες επενδύσεις χτίζοντας τελικά στα χρόνια του Ομπράντοβιτς μια Αυτοκρατορία που όμοιά της δεν έχει γνωρίσει ο ελληνικός αθλητισμός.
Η σωστή κρίση εκδηλώθηκε για 1η φορά το καλοκαίρι του 97(αν δεν κάνω λάθος),όταν ο διόσκουρός του Νίκος Οικονόμου" εκβιαζοντας" τον Παύλο γα μερικά εκατομύρια παραπάνω γύρισε την πλάτη του στο πεπρωμένο του,καταστρέφοντας ουσιαστικά την καριέρα του.
Ο Φράνκι,που ακολουθούσε στις διαπραγματεύσεις,τήρησε διαφορετική στάση και έμελλε να δικαιωθεί πλουσιοπάροχα,και υλικά,και-κυρίως-από πλευρά δόξας και τίτλων.Την ίδια εμπιστοσύνη στους διοικούντες έδειξε σε κάθε ανανέωση του συμβολαίου του και αυτοί του το ανταπέδωσαν χαρίζοντάς του μεγάλα συμβόλαια και όταν πια ο αγωνιστικός του ρόλος στην ομάδα ήταν πια περιορισμένος.Στο πλευρό του τεράστιου Ομπράντοβιτς όμως,είχε σφυρηλατήσει έναν διαφορετικό,πολύ πιο σημαντικό ρόλο,αυτόν της ζωντανής Ιστορίας του Παναθηναικού,του αληθινού Ηγέτη που συνόψιζε το πνεύμα αυτής της Ομάδας,του εμψυχωτή αλλά και του θρύλου που δεν είχε πρόβλημα να μπεί μόνο για 5 λεπτά "βρώμικης" δουλειάς,δίνοντας το μέτρο και στους νεώτερους συμπαίκτες του,Και εδώ ανιχνεύεται η σωστή κρίση του ανθρώπου Αλβέρτη:άλλοι στη θέση του θα δυσανασχετούσαν για την αγωνιστική τους απραξία,θα αρνούνταν να υποβληθούν στην βάσανο της προετοιμασίας και των προπονήσεων μόνο για να παίζουν αραιά και πού 3λεπτα...ο Φράνκι αποδέχτηκε μεγαλόθυμα τον ρόλο του και δεν δισταζε όταν καλούνταν να προσφέρει και στο παρκέ,να παίξει κάποια λεπτά "σκυλίσιας" άμυνας περιμένοντας την ευκαιρία για το trademark σουτ του...
Η ανταμοιβή του εξαιρετικά πλουσιοπάροχη:25 τίτλοι,μεταξύ αυτών και 5 ευρωπαικά κύπελλα,καθολική αναγνώριση,δόξα και χρήμα...Κυρίως όμως η ηθική αναγνώριση απ τους συμπαίκτες του που εκδηλώθηκε με των ωραιότερο τρόπο με το επίμονο κάλεσμα του διαδόχου του Δημ.Διαμαντίδη να σηκώσουν μαζί το πέμπτο Ευρωπαικό,στην O2 Arena του Βερολίνου.

Κορυφαία στιγμή για έναν αληθινά Ευλογημένο αθλητή...μέχρι το σημερινό σούπερ τιμητικό Αντίο που θα κάνει και τον Μήτσο,τον Bill και τ'άλλα παιδιά να ονειρεύονται την δική τους αντίστοιχη βραδιά.Έτσι χτίζονται και διατηρούνται οι μεγάλες Ομάδες...

The "O" day...

Η μέρα που αποφασίζεται κάποια μεγάλη αλλαγή συχνά αποκτά μυθικές διαστάσεις στο συλλογικό υποσυνείδητο,γίνεται ημερομηνία αναφοράς έστω κι αν οι πραγματικές αλλαγές προκύπτουν μέσα απο μια σταδιακή,επίπονη διεργασία δίχως αναγνωρισμένα χρονικά ορόσημα.Απ'αυτή την άποψη σίγουρα η χθεσινή μερα είναι μια απ'αυτές τις μέρες, με τον πλανήτη ολόκληρο να κρατά την αναπνοή του ελπίζοντας,προσδοκώντας,την αλλαγή σκηνικού στην Προεδρία των ΗΠΑ με την θεσμοθετημένη(ευτυχώς)αποχώρηση του G.W.Bush Jr .Αν και η Ιστορία κάνει συνήθως την αποτίμηση της μετά πάροδο ικανού χρόνου,η προεδρία του W έχει ήδη καταγραφεί στη συνείδηση των περισσοτέρων ως η χειρότερη των τελευταίων 50-60 χρόνων.Μια Προεδρία που ξεκίνησε με πρώτη νομοθετική πράξη κατάφωρες ευνοικές ρυθμίσεις για τις πετρελαικές εταιρείες(τους συναδέλφους και φιλαράκια του νεου τότε Προέδρου),συνέχισε με το πρώτο μείζον τρομοκρατικό χτύπημα στην καρδιά της Αυτοκρατορίας το οποίο" νομιμοποίησε" την εκστρατεία της και μακρόχρονη πολεμική εμπλοκή της σε 2 μακρινές χώρες(Αφγανιστάν-Ιρακ),επιλογή που όμως απαίτησε τεράστια κεφάλαια και άρα αντίστοιχη αύξηση του ΑΕΠ και παράλληλα του αμερικανικού χρέους,οδηγώντας έτσι στην απορύθμιση και τον" καπιταλισμό του καζίνου" με τη χρήση απεριόριστου leverage(ελληνιστί "αέρα"). Η θεοποίηση της αυτορύθμισης των αγορών και η ουσιαστική αποστροφή προς κάθε είδους κρατικό έλεγχο οδήγησε αρχικά στην κατάρρευση εταιρειών κολοσσών(Εnron,WorldCom) εξαφανίζοντας τις συντάξεις εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων τους,και τελικά,μέσα απ τον ίδιο μηχανισμό corporate απληστίας υπό συνθήκες έλλειψης ελέγχου, στην παρούσα παγκόσμια οικονομική κρίση,που απειλεί τα ίδια τα θεμέλια του παγκόσμιου Συστήματος. Παρότι ο Ομπάμα in office, σίγουρα θα αποδειχθεί περισσότερο "γεράκι" απ'οτι φαντάζονται οι εγχώριοι υποστηρικτές του,ενσαρκώνει την βάσιμη ελπίδα για μια σταδιακή αλλαγή φιλοσοφίας που θα οδηγήσει ίσως σε δικαιοσύνη και ευημερία για περισσότερους,έστω και προς χάριν του συστήματος.Η μειονοτική του προέλέυση πέρα απ τους προφανείς συμβολισμούς δημιουργεί και βάσιμες προσδοκίες ικανότητας καταν'οησης των προβλημάτων των ασθενέστερων και των κοινωνικά περιθωριοποιημένων. Όσο για τον Μπους,η Μοίρα του επεφύλαξε την απόλυτο ειρωνικό συμβολισμό:ο διαδοχος του εκτός απ το χρώμα,να φέρει το όνομα του βασικού εχθρού που εφηύρε για να δικαιολογήσει την πολεμική εκτροπή της προεδρίας του.

Την ίδια θαυμαστή μέρα,στην "παλιά Ευρώπη" συνετελέσθη άλλο ένα παράδοξο:αφήνοντας στην άκρη την γεννήτρια τυχαίων αριθμών με την οποία εικάζεται οτι έκανε μέχρι τώρα τις αλλαγές,ο Ολλανδός σωσίας του Βασ.Παιτέρη Χενκ Τεν Κατε, παρουσίασε μια απόλυτα αυτοσυγκεντρωμένη ομάδα που πρώτα διασφάλισε το o και κατόπιν επικράτησε απόλυτα επί της Βερντερ Βρέμης σηματοδοτώντας την επιστροφή του παλιού,καλού Ευρωπαίου Παναθηναικού.Πρόκειται για ενα βατερλώ των exit polls μια και 5 μέρες νωρίτερα ήθελαν τον προπονητή του ΠΑΟ με το ένα πόδι στο αεροπλάνο της φυγής. Προφανώς,αν ένας μαύρος μπορεί να γίνει Προεδρος των ΗΠΑ,ακόμα κι ο Παναθηναικός μπορεί να φτιάξει ομάδα και να πάρει το Πρωταθλημα.
Το ίδιο ισχύει βέβαια και νοτιοαναλικότερα,όπου ο "δικός μας" Γεωργιανός Τιμούρ Κετσπάγια τα κατάφερε πολύ καλύτερα απ τον Πρόεδρο της χωρας του:όχι μόνο οδήγησε μια ανυπόληπτη Κυπριακή ομάδα για πρώτη φορά στους ομίλους του Champions League αλλά με μια σειρά εντυπωσιακών αποτελεσμάτων ειναι φαβορί για να προχωρήσει και στην επόμενη φάση.Στην προκειμένη περίπτωση το "Ο" συσχετίζεται είτε με τα επιφωνήματα θαυμασμού και έκπληξης των φιλάθλων είτε με την εντυπωσιακή εύνοια της Τύχης στα χθεσινά γκολ της Ανόρθωσης όπως αυτη αποδίδεται στην ποδοσφαιρικη αργκό.

ΥΓ.Όπως βλέπετε όλα μπορεί να τα συνδυάσει κανείς με λίγη καλη θέληση... -)

25 χιλιάδες Χαμένοι στις Πύλες του Ασυνείδητου...

Ώστε μία απο τις μεγαλύτερες αυθόρμητες συναθροίσεις ανθρώπων κάθε ηλικίας και κοινωνικοοικονομικής τάξης,ανθρώπων που τους ένωσε μόνο η αγάπη και το νοιάξιμο για μια ομάδα και κυρίως για τις απειλούμενες με εξαφάνιση αξίες που αντιπροσώπευε κάποτε αυτή η ομάδα "δεν υπέπεσε"καν στην αντίληψη των περισσότερων ελληνικών ΜΜΕ?

Των ίδιων ΜΜΕ που έχουν κάνει την κρυφή κάμερα και τη λαθραία μαγνητοφώνηση και των πιο ιδιωτικών στιγμών καθημερινή πρακτική?

Της κρατικής ΝΕΤ προεξάρχουσας (που όλοι την πληρώνουμε υποχρεωτικά ώστε υποτίθεται να μην υπόκειται στις πιέσεις της αγοράς και να μπορεί να παρέχει αξιόπιστη και σφαιρική ενημέρωση και ποιοτικές εναλλακτικες τηλεοπτ.λύσεις)που δεν θεώρησε υποχρέωσή της ούτε μια απλή αναφορά στην 4ωρη α(θ)λητική της εκπομπή στη μεγαλειώδη ειρηνική πορεία 25.000 ανθρώπων?

Του in.gr του ΔΟΛ,συνεταίρου του Βαρδινογιάννη στο επίσης σιωπηλό επι του θέματος Μega?

Μια πρωτοφανής,ειρηνική,4ωρη συγκέντρωση 25.000 ανθρώπων στο κέντρο της Αθήνας,μιας Αθήνας που ειχε γεμίσει απο μέρες με τις αφίσσες "ο Παναθηναικος σου σε χρειάζεται" , πως είναι δυνατόν "να διέλαθε στις Πύλες του Ασυνείδητου"?

Αντιλαμβάνεστε πως αν πέφτει τέτοια λογοκρισία για κάτι τόσο εμφανές όσο και ανώδυνο,και απο τα κρατικά μέσα,για να μην κακοκαρδιστεί ενας πλούσιος ιδιώτης,μόνο να φανταστεί μπορεί κανείς τι άθλια και κατασκευασμένα παραμύθια σερβίρονται για τα σοβαρά θέματα.Φαντασθείτε δηλ.τι εικονικές εκδοχές μας προβάλλουν για πολύπλοκες υποθέσεις που διεξάγονται μεσα σε προεδρικά και υπουργικά γραφεία(πχ.ομόλογα,μίζες Siemens,εξοπλιστικά κλπ)
Αντιληφθήκαμε όλοι χθες,περίτρανα πλέον, οτι η υποτιθέμενη πολυφωνική μας ΄δημοκρατία" είναι στην ουσία μια εξαιρετικά ύπουλη δικτατορία,μια δικτατορία του αδίστακτου πλούτου.Και αν η καταπίεση της Χούντας ήταν ορατή και απτή και γι'αυτό εξ ορισμού θνησιγενής και ανατρέψιμη,αυτή η υπόγεια και αθέατη σιδηρά χειραγώγηση μέσα απ την υπερπροσφορά άχρηστης "πληροφορίας" και την επιλεκτική διαχείρηση(προβολή ή απόκρυψη) των ειδήσεων είναι το μέσο με το οποίο η κατ'επίφασιν αντιπροσωπευτική(μεγάλη εφεύρεση αυτό...) Δημοκρατία μας εξυπηρετεί πολύ καλύτερα τα συμφέροντα των Ολίγιστων!
Τεράστια εξέλιξη στην ιστορία του ελέγχου των λαών!
Προς γνώση και συμμόρφωση όσων θεωρούν θέσφατα "οτι πει η τηλεόραση".
Αντίστροφα όμως,αυτή η άκομψη και πρωτόγονη απόπειρα ελέγχου της κοινής γνώμης αποκαλύπτει και τον τρόμο των εμπνευστών της μπροστά στην κατασταλαγμένη και ώριμη πλέον άποψη/γνώμη της μάζας.

Θερμά συγχαρητήρια λοιπόν σ'όσους μας άνοιξαν τα μάτια συμμετέχοντας σε τέτοια προκλητική ενέργεια φίμωσης και παραχάραξης των ειδήσεων,και ειδικά στους "ασκούντες λειτούργημα" ψωμοδεείς 'δημοσιογράφους" που όποτε τους συμφέρει έχουν το θράσος να επικαλούνται το επαγγελματικό τους απόρρητο,χωρίς να εμποδίζονται καθόλου τον υπόλοιπο καιρό να λειτουργούν περιχαρέστατοι ως πόρνες των αφεντικών τους.

ΥΓ 1.Ειδική μνεία χρήζουν οι 2 άρρενες παρουσιαστές της ιστορικής Αθλητικής Κυριακής της ΝΕΤ,οι οποίοι μπορούν πλέον να χρησιμοποιούν την γκαρνταρόμπα της ευειδούς συμπαρουσιαστριας τους Αννας Καραμανλή απαλλασσόμενοι έτσι από το άγχος της επιλογής της σωστης γραβάτας:'ετσι κι αλλιώς τα παντελόνια τσάμπα τα φοράνε!

ΥΓ.2. Πάλι καλά που ο blogger δεν ειναι ιδιοκτησια Βαρδινογιάννη ή των συνεταίρων του!

Τα τριφύλλια της Οργής

Σήμερα το είδαμε κι αυτό.
Ο "κυριλλέ" και αστικός κατα βάση κόσμος του Παναθηναικού,ξένος συνήθως προς μαζικές αγωνιστικές κινητοποιήσεις,κατεβηκε στον δρόμο-στα 100 χρόνια του Συλλόγου-για
να διαδηλώσει την αντίθεσή του προς μια ιδιοκτησία που δεν αντιλαμβάνεται τις ιδιαιτερότητες των ποδοσφαιρικών Α.Ε. και δεν συμμερίζεται το μεράκι του για την ομάδα.

Αναμφίβολα υπάρχουν σημαντικότεροι λόγοι για να διαδηλώσει κανείς:ασφαλιστικό,πυρκαγιές,ανεργία των νέων,φορολογία κλπ.Το γεγονός οτι σήμερα μαζεύτηκαν (λιγότερο ή περισσότερο) αυθόρμητα περισσότεροι άνθρωποι απ'οτι πχ.την Πρωτομαγιά φαντάζει παράδοξο αλλά δεν είναι:η ταύτιση των φιλάθλων με την ομάδα τους και η χαρά που αντλούν απ τις επιτυχίες της ανήκει στο χώρο του ευ ζην,ενώ τα οικονομικά-συνταξιοδοτικά-φορολογικά ζητήματα τ'αντιλαμβανόμαστε ως ανήκοντα στον βαρετό χώρο του ζην.Αλλιώς θα μπορούσαμε να πούμε οτι η ομάδα αντιπροσωπεύει την ένταξη σ'ένα σύνολο,με κοινές παραστάσεις και αναφορές,και η χαρά που παίρνει κανεις απ τις μεγάλες της στιγμές πολλαπλασιάζεται ακριβώς επειδή βιώνεται στα πλαίσια του συνόλου,σε αντίθεση με τα πιο πεζά ανωτέρω ζητήματα που αν και πιο ζωτικά,ο άνθρωπος που αναζητά ένα ευρύτερο νόημα της ύπαρξης του τα εντάσσει στον όχι τόσο glamorous ατομικό αγώνα επιβίωσης.



Λεπτές αποχρώσεις θα μου πείτε,για απλούς καθημερινούς ανθρώπους που αύριο θα πρέπει να εργαστούν για να ζήσουν και ως εκ τούτου ακατάληπτες για τον ζάμπλουτο γόνο της οικογένειας που έχει στην ιδιοκτησία της την ΠΑΕ Παναθηναικός.Για τον καλομαθημένο γιό του Βαρδή που ποτέ δεν χρειάστηκε να εργαστεί φαίνεται αδιανόητο οτι 20 χιλιάδες κόσμος βγήκε στο δρόμο ζητώντας του να πουλήσει 'το μαγαζί του","την ιδιοκτησία του".Για κείνον είναι άλλη μια εταιρεία της οικογένειας που τους εξασφαλίζει βέβαια μεγάλη κοινωνική προβολή και εκείνος φροντίζει να είναι οικονομικά αυτάρκης ή/και επικερδής.Για τους εκατοντάδες χιλιάδες φιλάθλους του ΠΑΟ όμως που το αν θα πάνε την Δευτέρα το πρωί στην δουλειά τους με χαμόγελο και μια ακαθόριστη χαρά στην ψυχή ή κατηφείς,μ'ένα σφίξιμο στην καρδιά,εξαρτάται απ την εμφάνιση και το αποτέλεσμα της ομάδας τους το προηγούμενο βράδυ,τα πράγματα δεν είναι έτσι.Και σήμερα έδειξαν στα κολλεγιόπαιδα που διοικούν την ΠΑΕ ,πού τελειώνουν οι κανόνες της ελεύθερης αγοράς και πού αρχίζει το ποδόσφαιρο ως κοινωνικό φαινόμενο.
Και αυτό ήταν μόνο η αρχή...
Οι χιλιάδες που μαζεύτηκαν σήμερα και οι πολύ περισσότεροι που θάθελαν να πάνε αλλά για διάφορους λόγους δεν πήγαν,δεν τρέφουν ψευδαισθήσεις οτι θ'αναγκάσουν τον Τζίγγερ να πουλήσει αύριο.Το έκαναν γιατί αισθάνθηκαν οτι χρωστούν μια ανταπόδωση στην ομάδα της καρδιάς τους για τις συλλογικές χαρές που κάποτε τους προσέφερε.Το έκαναν για να μπορούν να κοιτάνε τον εαυτό τους στον καθρέφτη και να πουν οτι "δεν αδιαφόρησα-έκανα αυτό που περνούσε απ το χέρι μου".Δεν είναι πλέον θέμα του οτι η ομάδα απέτυχε ακομα μια φορά να πάρει εναν τίτλο ή θέμα πόσων χρημάτων είναι διατεθειμένος να ρίξει στις μεταγραφές ο Τζίγγερ.Είναι η πεποίθηση πλέον του μεγαλύτερου μέρους του παναθηναικού κόσμου οτι με τη νοοτροπία του συγκεκριμένου ιδιοκτήτη,ο Σύλλογος διαρκώς θα μικραίνει...Είναι η γνώση πλέον οτι η διοίκηση αυτή που ξοδεύει τόση ενέργεια και πόρους για να πείσει όλο τον κόσμο "οτι δεν αρμενίζει η ίδια στραβά,αλλά στραβός είναι ο γιαλός",αποκλείεται να αντιληφθεί ποτέ τις ευθύνες της και κυρίως την αιτία των σφαλμάτων της,σφάλματα που επαναλαμβάνονται φυσικά σταθερά με διαφορετικούς προπονητές,παίκτες,τεχνικούς διευθυντές,διοικητικά στελέχη...Και όλος αυτός ο κόσμος που όχι μόνο δεν βιοπορίζεται απ την ομάδα,αλλά ξοδεύει απ το υστέρημα του γι'αυτήν,ξύπνησε επιτέλους και απαιτεί μια διοίκηση που να μοιράζεται το όραμά του και να πονά την ομάδα εξίσου:τουτέστιν,απαιτεί αλλαγή διοίκησης και κυρίως αλλαγή νοοτροπίας.
Αν δεν ήταν έτσι κανένας Βγενόπουλος δεν θα μπορούσε να κατεβάσει στο δρόμο 20 χιλιάδες Παναθηναικούς.

ΔΙΟΣΚΟΥΡΩΝ ΙΣΤΟΡΙΕΣ...

Το καλοκαιρι του 1991 ο φρεσκος ακομη προεδρος του τμηματος μπασκετ του Παναθηναικου κανει την πρωτη του υπερβαση:πληρωνει πανω απο 100 εκ.δρχ.για καθεναν απο 3 παικτες της Εθνικης Εφηβων(Αλβερτη,Οικονομου,Μυριουνη).Ο τελευταιος με μια ροπη προς τα περιττα κιλα,δεν μπορεσε να ακολουθησει την εξελιξη των 2 πρωτων που γρηγορα γινονται τα 2 Ελληνικα σημεια αναφορας της νεοδημιουργουμενης ομαδας.Ο Π.Γιαννακοπουλος ξοδευει αφειδως χωρις να σκεφτεται αποσβεσεις και ισολογισμους και η ομαδα εμπλουτιζεται με παγκοσμιας κλασης παικτες(Βρανκοβιτς,Γουιλκινς,Γιαννακης,Κορφας,Γκαλης).Ο 1ος Ευρωπαικος τιτλος ερχεται το 1996 στο Παρισι.

Το 1999 νομιζω ο Π.Γιαννακοπουλος βρισκεται σε σκληρες διαπραγματευσεις και με τους 2 Ελληνες διεθνεις του.Τα συμβολαια που προτεινει ειναι πολυ μεγαλα,οι παικτες ομως κοιτουν να παρουν οσο περισσοτερα μπορουν.Τελικα ο Αλβερτης δεχεται την βελτιωμενη προταση και παραμενει στον Παναθηναικο ενω ο Οικονομου παει στη Κιντερ Μπολονια για μια διαφορα 100.000δολ.περιπου.


Fast Forward στο 2007:ο Φραγκισκος Αλβερτης,ζωντανος πλεον μυθος του ΠΑΟ,επι 17 συναπτα ετη στην ομαδα της καρδιας του σηκωνει το 4ο Ευρωπαικο Πρωταθλημα,ενα επιτευγμα μοναδικο!Παραλληλα εχει βαρεθει να μετρα τιτλους στις εγχωριες διοργανωσεις(8 πρωταθληματα/6 κυπελλα) ενω ειναι σταθερα παρων με τον Παναθηναικο στην ελιτ του Ευρωπαικου μπασκετ(8 final 4).


Στον αντιποδα,ο Νικος Οικονομου,αν και ισως πιο προικισμενος μπασκετικα,μετα ενα χρονο στην Ιταλια γυρισε στον Ολυμπιακο(αλλο λαθος...),οπου παλι δεν στεριωσε και κατεληξε γυρολογος οταν δεν βλεπει μπασκετ απ την εξεδρα.Χτες,βλεποντας τον διοσκουρο του να σηκωνει την 4η ευρωπαικη κουπα μπροστα στο Αθηναικο κοινο,ενω ο ιδιος προσπαθει να βρει μια θεση στον...Πανελληνιο,αποκλειεται να μη χτυπουσε το κεφαλι του στον τοιχο για την επιλογη του 1999.

Βλεπετε μερικες φορες το ταλεντο δεν ειναι αρκετο.Χρειαζεται και υπομονη και επιμονη για να το δουλεψεις τοσο ωστε να το αναδειξεις περα και πανω απ'αυτο των αλλων,χρειαζεται
χαρακτηρας και διορατικοτητα για να κανεις τις σωστες επιλογες,χρειαζεται και μια μικρη προσκαιρη θυσια για το δικαιωμα να μετεχεις σε μεγαλες προοπτικες!Ο τυχοδιωκτισμος δεν ειναι παντα ο καλυτερος συμβουλος.

ή οπως εγραψε κι ο old boy

"Ίσως σε κάθε άνθρωπο που δεν αφοσιώνεται ολόψυχα στο ταλέντο του, επειδή τελικά αυτό δεν ήταν τόσο ζωτικής σημασίας για τον ίδιο, να αντιστοιχεί κι ένας άνθρωπος που ακριβώς επειδή το ταλέντο του είναι ζωτικής σημασίας για τον ίδιο, δεν αντέχει και να το βλέπει να μην έχει την αναγνώριση που θεωρεί πως του αξίζει."